امروز چهارشنبه  ۲۱ مرداد ۱۴۰۵
تلوبیون
ایران صدا
ارتباط با مخاطبان
سپهر
امروز چهارشنبه  ۲۱ مرداد ۱۴۰۵
نسخه آزمایشی
سرویس:سایرسرویس:راویان پیشرفت
تاریخ خبر : شنبه ۲۹ دی ۱۴۰۳- ۱۲:۲۳
واقعیت را بگوییم و از خودتحقیری دوری کنیم
ایمان قیاسی، مجری تلویزیون برای روایت بخشی از دستاوردهای ملی در هفتمین اردوی راویان پیشرفت و بازدید از شرکت فولاد کاوه جنوب کیش در کنار اهالی رسانه و هنرمندان حضور داشت.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، قیاسی که اخیرا برنامه او در شب یلدا پربیننده شد، درباره تاثیر رسانه ملی میان مخاطبان ایرانی بیان کرد: به دورترین نقاط کشور سفر کردم و مردم من را می‌شناختند. این را مدیون تلویزیون هستم. باید در قاب این رسانه از پیشرفت‌ها بگوییم. سخت‌کوشی مردم سرزمین‌مان را روایت و از خودتحقیری دوری کنیم.این مجری افزود: شاید در نگاه سطحی و اولیه، فولاد مستقیما به زندگی من ربطی نداشته باشد، اما عمیق‌تر که فکر می‌کنم می‌بینم اگر تنور این صنعت روشن و گرم باشد، یعنی من و هم وطنانم قرار نیست گرسنه بمانیم؛ آینده روشنی داریم و هنوز امید و انگیزه بسیاری وجود دارد. قیاسی ادامه داد: ما ایرانی هستیم و طبیعتا با تماشای هر دستاوردی، احساس غرور می‌کنیم و عرق ملی‌مان برانگیخته می‌شود. فارغ از تمام گرفتاری‌هایی که وجود دارد، پابرجایی و فعالیت صنایع من را امیدوار می‌کند و با خودم می‌گویم پس هنوز به آن مرحله نرسیده‌ایم که رسانه‌های مخالف مطرح می‌کنند. واقعیت کشور ما آن هجمه‌ها و دروغ‌هایی نیست که از سوی برخی جریان‌ها گفته می‌شود. حقیقت ایران، دروغ‌هایی نیست که به ما القا می‌شود. ما پابرجا هستیم و این به خاطر تشکیلات و صنایعی است که به دست جوانان و متخصصان بومی اداره می‌شود و با دلسوزی و عشق دست از تلاش نمی‌کشند. وی در پاسخ به این پرسش که چه انگیزه‌ای، الهام‌بخش صنایع و معادن ایران برای سختکوشی است؟ عنوان کرد: به نظرم هیچ انگیزه‌ای جز عشق، نمی‌تواند افراد را پای کوره‌های ذوب آهن بیاورد؛ حتی پول هم چنین قدرتی ندارد. من فکر می‌کنم ته دل همه کسانی که سخت در صنایع و معادن کار می‌کنند، عشق وجود دارد. احتمالا به فکر فرزندان این مرز و بوم هستند و می‌خواهند این چراغ برای آیندگان روشن بماند. تنها این نیت می‌تواند الهام‌بخش انسان برای ادامه فعالیت در چنین فضایی باشد.
© 2019- pr.irib.ir - Contact us :pr@irib.ir

تماس با ما

rss

نقشه سایت

درباره ما