به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، یکی از مهمترین آثار دفاع مقدسی ایرج محمدی، سریال «تانکخورها» است که به کارگردانی پرویز شیخطادی و نویسندگی محمدصادق رمضانیمقدم ساخته شده است. این مجموعه تلویزیونی با محوریت رشادتهای رزمندگان در ابتدای جنگ و تلاشهای آنان برای مقابله با کمبود تجهیزات، به تصویر کشیده شده است. سریال «تانکخورها» در مهر سال ۱۴۰۳ از شبکه سه پخش و با استقبال مخاطبان مواجه شد.
این مجموعه در ۳۲ قسمت تولید شد و در آن بازیگرانی چون احمد نجفی، ثریا قاسمی، آرش مجیدی و سروش جمشیدی به ایفای نقش پرداختند. علاوه بر «تانکخورها»، ایرج محمدی سریال دیگری به نام «قول مردونه» را به کارگردانی قربانعلی طاهرفر در تهران جلوی دوربین برد که اخیرا پخش شد. این مجموعه تلویزیونی در ۳۰ قسمت، تولید و داستان آن از سال ۱۳۵۰ آغاز شد و تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت. این سریال نیز به موضوعات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس پرداخته است.
ایرج محمدی با تأکید بر اهمیت ساخت سریالهای دفاع مقدسی در تلویزیون گفت: ضرورتهایی در جامعه ما وجود دارد که یکی از آنها دفاع است، لذا ساخت سریالهایی که با دفاع مقدس ممزوج و مردم در آن حضور داشته و وفاق ملی، فکری و عقیدتی داشته باشند، مهم و منشأ اثرند. تولید کار در حوزه دفاع مقدس باید هم از منظر کمی و هم کیفی در دستور کار قرار داشته باشد. سریالهای جنگی و دفاعی باید ماهیت کار ما را توضیح دهند؛ اینکه نگاه دکترین جمهوری اسلامی، جنگ با کسی نیست، بلکه دفاع از سرزمین است و این میتواند قصههای زیادی را برای هنرمندان رقم بزند.
وی افزود: موضوعات جنگ گستره زیادی دارد؛ هم از پشت صحنه جنگ، هم از خط مقدم و هم در خلاقیت نیروهای مردمی در روزها و دوران جنگ. پرداختن به این موضوعات به شکلی که جذابیت داشته باشد، ضروری است.
محمدی با اشاره به چرایی مقبولیت سریال دفاع مقدسی «تانکخورها» که از ۱۵ مهر تا ۲۸ آبان سال ۱۴۰۳ از شبکه سه روی آنتن رفت، عنوان کرد: «تانکخورها» سریالی بود که مخاطب به آن اقبال نشان داد، چراکه تصویری چند بعدی از جنگ نشان میداد؛ اینکه هم خانوادهها درگیر دفاع مقدس بودند، هم خط مقدم مدیون ابتکارات بچهها بود و هم فضای شاد و دلهرهآور جنگ را در موقعیتهایی به تصویر میکشید. به همین دلیل این کار، کاری ترکیبی و راهگشا برای سریالسازی بود. اینکه پیوند داستانی پر تعلیق بوده و غافلگیری خوبی برای مخاطب رقم بزند، او را جذب میکند.
این تهیهکننده تلویزیون در پاسخ به این پرسش که کدام قالب (مستند، پویانمایی، فیلم کوتاه، سریال و...) برای ساخت اثری در گونه دفاع مقدس مناسب است، تصریح کرد: در همه قالبها میشود برنامه جذاب ساخت، اما هیچ چیز به اندازه یک کار ترکیبی، قوی و ماندگار نیست. سریال «خانه در انتظار» ساخته منوچهر عسگرینسب («خانه در انتظار» محصول سال ۱۳۶۶ و داستان مادر و پسری است که بهخاطر بمباران و محاصره سوسنگرد از این شهر مهاجرت کردهاند و در اقامتگاه جنگزدگان زنجان زندگی میکنند. پدر خانواده را که در گرماگرم جنگ به اتفاق عبدو همسایهشان به آبادان رفتهاست، گم کردهاند و هیچ خبری از او ندارند. نسخه تلویزیونی این فیلم در پنج قسمت از شبکه دو پخش شد.) برای من این گونه است. فرزندی که پشت جبهه و به دنبال پدر بود. این سریال بسیار جذاب، پنج قسمت بیشتر نبود، اما به دلیل داستان و ساختار محکمیکه داشت و همچنین رعایت عناصر صحیح داستاننویسی، یک خط داستانی مملو از غافلگیری و جذابیت را شکل داده بود. این قبیل کار داستانی، اثرگذار است، چراکه مردم خودشان را در آن قصه میبینند و برای زمانه کنونی هم جذابیت دارد.
محمدی در پاسخ به این سؤال که کدام تولیدات دفاع مقدسی به درد مخاطب نسل امروز میخورد تأکید کرد: علاقه دارم مستندهایی کوتاه ساخته و در فضای مجازی پخش شود. این دست آثار بسیار اثرگذارند، چراکه نسل جوان، رجوع کمیبه کتاب دارد و حوصله دنبال کردن سریال را ندارد. متولدان دهههای 80 و 90 دوست دارند دادهها را در زمانی کوتاه و موجز دریافت کنند. درنتیجه باید به مستندهای کوتاه روی آورد که در زمانی کوتاه، اطلاعات کامل را به شکلی ساختارمند ارائه دهند.
وی یادآور شد: فیلمنامهها باید ترکیبی باشند؛ یعنی نویسندههای حرفهای و جوان را همپا کنیم تا هم انتقال تجربه رخ دهد و هم دریافت ایدههای جوانان صورت گیرد و این دو را با هم داشته باشیم. چون نسل جوان و قدیم اشکال متفاوتی را میپسندند و ترکیب نظر هر دوی اینها و کار گروهی بین نسل جدید و قدیم کار را کامل میکند. لازم است کسانی کار کنند که اطلاعات کافی و وافی از آن دوران داشته و جنگ و دفاع مقدس را لمس کرده و از سویی کسانی باشند که ذائقه نسل جدید را بشناسند تا خروجی موفق باشد.