به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، «رؤیای ریحانه» مجموعه ۲۶ قسمتی است که با همکاری وزارت بهداشت تولید شده و محصول خانه تولیدات جوان مرکز سیمرغ است و روایت خود را بر اساس سوژه‌های واقعی از خانواده‌های اصیل ایرانی هر شب حوالی ساعت ۲۱:۱۵ از شبکه دوم سیما تقدیم علاقه‌مندان می‌کند. مسعود دهنوی یکی از کارگردان‌های این سریال است که در این گفت‌وگوی اختصاصی برایمان از تحول بصری و محتوایی این اثر پس از بازسازی و تلاش تیم سازنده برای حفظ اصالت قصه سخن می‌گوید. آنچه در ادامه می‌خوانید، حاصل گفت‌وگوی ما با مسعود دهنوی، کارگردان رؤیای ریحانه است. - پس از بازسازی زایشگاه، چه حسی داشتید؟ وقتی وارد فضایی شدید که حالا قرار بود شاهد شکوفایی و تحول آن باشید؟ اولین چیزی که در این فضای نو توجه شما را جلب کرد چه بود؟ بازسازی زایشگاه از مهم‌ترین ایده‌های خودمان بود تا بتوانیم قسمت‌های جدیدتری را کارگردانی کنیم و البته فضای جدیدتری هم شکل بگیرد تا علاوه بر شکل کار، فضا هم برای مخاطب متنوع‌تر شود. در بخشی که کارگردانی آن را بر عهده داشتم سعی کردم قصه‌ها شکل جدیدتری به خودش بگیرد. البته سعی شد با حفظ فضایی که از ابتدا بوده و فضای اصلی سریال، تنوع بیشتری به شخصیت‌ها و اتفاقاتی که در زایشگاه رخ می‌دهد، بدهیم؛ چه از لحاظ تصویری و چه از لحاظ محتوایی.  - در دورانی که زایشگاه بازسازی شده، چه چالش‌های جدیدی برای شخصیت‌ها و خود مرکز درمانی پیش آمد که سعی کردید آنها را به تصویر بکشید؟  بازسازی زایشگاه موجب یک سری تغییر و تحولات شد و در واقع باعث شد یک سری افراد کم‌وزیاد شوند؛ اما اصل داستان ادامه پیدا کرد. یعنی پایه قصه‌ها و روایت‌ها حفظ شد؛ اما سعی شد که اتفاقات در فضای کمدی و شیرین‌تری ادامه پیدا کند.  - برای این که سریال هویت بصری مشخص خود را داشته باشد، شما به‌عنوان کارگردان روی چه جنبه‌هایی (مانند رنگ، نور، قاب‌بندی) بیشتر تمرکز کردید؟ با ورود تیم جدید به‌ویژه، طراح صحنه‌ولباس، تغییر قابل‌توجهی در صحنه صورت گرفت و در راستای آن نگاهی بود که بنده به‌عنوان کارگردان با آن روبه‌رو بودم و احساس کردم که سریال باید کمی از لحاظ رنگ‌وبو پررنگ‌تر جلوه کند، فضا عمق بیشتری داشته باشد، رنگ‌ها می‌تواند متفاوت‌تر باشد. به نظرم جذابیت دو فصل رؤیای ریحانه این بود که دو گروه با دو نگاه متفاوت به یک قصه نگاه کردند و هر کسی از زاویه دید خودش و تصوراتی که داشته وارد عمل شده. من سعی کردم افرادی را به‌عنوان همکار در حوزه نورپردازی و طراحی صحنه‌ولباس به کادر سریال «رؤیای ریحانه» اضافه کنم تا بتوانم چیزی که در ذهنم است را به‌خوبی درقاب تصویر به نمایش بگذارم.  -  چگونه توانستید تعادل را بین تحقق این رویا و مواجهه با واقعیت‌های روزمره و چالش‌های جدید حفظ کنید؟ چالـش‌های زایشگاه از قسمت اول تا قسمت ۲۶ پررنگ‌تر می‌شوند و درواقع بحران‌ها همین‌طور افراد برای حل مشکلاتشان بزرگ‌تر می‌شوند و درنهایت افراد در این سریال به‌واسطه مقابله با مشکلات و بحران‌ها به بلوغ می‌رسند. این بلوغ را به‌وضوح در شخصیت‌ها می‌بینیم؛ درواقع این بلوغ نتیجه تجربه‌ای است که در قسمت‌های ابتدایی کسب کردند. - حالا که فضا مساعدتر است، چگونه مفهوم تولد (نه فقط تولد نوزادان، بلکه تولد امید، تولد ایده‌ها و…) را به‌عنوان نماد اصلی برجسته کردید؟ نکته‌ای که سعی کردیم به آن بپردازیم این بود که مفهوم تولد، مفهومی جدا از زیست نباشد. درنتیجه سعی کردیم در تمام قصه‌هایمان، فضای تولد و فرزندآوری در بطن زیست آدم‌ها باشد. در این سریال آدم‌های مختلف با زیست‌ها و شرایط مختلف، یک چیز را تجربه کنند و آن هم تولد فرزند است. - آیا سریال «رؤیای ریحانه» از نظر رویکرد و محتوا، اثری منحصربه‌فرد محسوب می‌شود؟ به نظرم فعلاً منحصربه‌فرد است. «رؤیای ریحانه» باتوجه‌به تولیداتی که وجود داشته، فکر می‌کنم تا الان یک سریال منحصربه‌فرد در یک فضای کاملاً زایشگاهی، فانتزی و شیرین با قصه‌های متنوع باشد که داستان‌های آن براساس واقعیت بود و می‌توان گفت قصه‌ها، قصه‌های براساس تخیلات نویسنده نیستند، چراکه این قصه‌ها از دل زندگی همین مردم بیرون آمده و سریال براساس قصه‌های واقعی ساخته شده است. - «رؤیای ریحانه» از نگاه شما، چه پیامی‌برای مخاطبان دارد؟  می‌توان گفت باوجود تمام سختی‌ها و مشکلاتی که مسئله فرزندآوری برای خانواده‌ها دارد و نمی‌شود از آن چشم‌پوشی کرد؛  با خلق فضای شیرین سعی کردیم دوباره زنده شده یک زندگی  و امید را به مخاطب القا کنیم و فکر می‌کنم در این زمینه موفق بودیم. درضمن «رؤیای ریحانه»  از دل یک مجموعه جدید به نام  خانه تولیدات جوان و توسط جوانانی تولید شد که با دغدغه و انگیزه‌ای عمیق، بالاتر از مسائل مالی و شهرت، سعی در رقم زدن یک اتفاق بزرگ داشتند به همین دلیل حسابی به دل مخاطبان نشست. در نهایت باید گفت، پیام و میراث اصلی «رؤیای ریحانه» القای حس شیرین فرزندآوری به مخاطب، علی‌رغم مشکلات است. تمایز این سریال در منحصربه‌فرد بودن فضای زایشگاهی و تکیه بر قصه‌ها و سوژه‌های واقعی مردم است که آن را از آثار دیگر جدا می‌سازد.