به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، سیامک کامکاری، مسئول و سرپرست تأسیسات ساختمان معاونت صدا، با تجربهای بیش از دو دهه در حوزه فنی، از چالشهای مدیریت دما و انرژی تا مواجهه روزانه با سلایق متفاوت همکاران میگوید؛ مردی که آرام و بیادعا، پشت صحنهی رادیو را همیشه آماده نگه میدارد.
در مورد مسئولیت و زحمتی که در معاونت صدا به عهده دارید توضیح دهید.
سیامک کامکاری هستم، مسئول و سرپرست تأسیسات ساختمان شهدای رادیو و در کنار آن یکسری ساختمانهای دیگر. مسئولیتم بحث فنی موتورخانهها، سرپرستی پرسنل و بیشتر راهبری تهویه مطبوع، روشنایی، برق، UPS و هر چیز مرتبط با تأسیسات این ساختمان، از رنگآمیزی و مسائل ساختمانی گرفته تا مدیریت و بهینهسازی مصرف انرژی است که حالا بسیار مهم شده است.
با توجه به اینکه هر فصلی در زمینه انرژی مسائل خاص خود را دارد، شما چطور این مسئله را در معاونت صدا مدیریت میکنید تا همکاران از لحاظ گرمایش و سرمایش وضعیت مناسبی داشته باشند؟
همانطور که میدانید، اینجا یک ساختمان چندکاربری است؛ یعنی هم استودیو داریم و هم کارمند اداری. استودیو دمای خاصی را میطلبد و جاهای فنی، سرورها و فضای حضور کارمندان هم هرکدام دمای متفاوتی دارد و به همین دلیل، مدیریت کردن این شرایط بسیار دشوار است. با این حال سعی ما ابتدا جلب رضایت کارمندان و سپس مدیریت انرژی به نحوی است که دما در محدوده تعریفشده قرار بگیرد. ممکن است گاهی به علت تغییر نوع کاربری فضاها نارضایتی به وجود بیاید، ولی ما باز هم در همان محدوده تعیینشده دمای استاندارد عمل میکنیم.
در این حرفه با چه دشواریها و مشکلاتی روبهرو هستید؟
راضی نگه داشتن همه کار بسیار سختی است. فکر میکنم حدود 800 کارمند در این ساختمان حضور داشته باشند که سلایق مختلفی در مورد دما و هارمونی نور دارند و این مقداری کار را برای ما سخت میکند.
تا به حال مسئلهای پیش آمده که شما را با یک بحران مواجه کرده باشد؟
نه در حد بحران. مسائل قابل حل است. بیشترین مشکل همان تفاوت سلایق در دماهاست؛ یعنی میگویند محدوده دما فقط عددی است که برای بقیه جاها هم اعلام میشود و شما نباید به آن عمل کنید. این مسئله قدری برای ما دردسرساز میشود.
چند سال است که این مسئولیت را در معاونت به عهده دارید؟
در حال حاضر دو سال است که اینجا هستم، شش سال در ساختمانهای دیگر و قبل از آن هم حدود هشت سال در رادیو بودم.
فضای رادیو و اهالی آن برای شخص شما چه حس و حالی دارد؟
بدون تعارف، در حدود 22 سالی که در سازمان هستم، از نظر پرسنل و مدیریت، یکی از بهترین ساختمانهایی است که دیدهام. من با همین مسئولیت در همه ساختمانها به جز یکیدو ساختمان که مربوط به پخش بوده حضور داشتهام؛ ولی اینجا جزو بهترینها بوده است.
اهالی رادیو را چطور توصیف میکنید؟
با شخصیت و آرام.
آیا خودتان به رادیو علاقهمند هستید و به آن گوش میدهید؟
بله، رادیو آوا.
همه ما ممکن است بر اساس شرایط زندگی به سمت حرفهای بیاییم. شما چطور؟ آیا انتخابتان آگاهانه بوده است یا تصادفی؟
من لیسانس مکانیک و فوقلیسانس MBA دارم و خواهناخواه رشته تحصیلیام با این شغل مرتبط است؛ یعنی مکانیک سیالات دقیقاً تهویه، HVAC و موتورخانه است. من ناظر نظام مهندسی در اداره گاز هم هستم و این شغل را واقعاً دوست دارم. کار در داخل سازمان متفاوت میشود. بیرون از اینجا بحث اجرای ساختمان و نظارت مطرح است و اینجا بیشتر بحث نگهداری از چیزهای موجود مثل بویلر، چیلر و روشنایی ساختمان است. واقعاً کار را دوست دارم.
آیا علاقهمند هستید که همچنان در معاونت صدا حضور داشته باشید؟
بله کاملاً؛ چون از نظر پرسنل، روابط عمومی و همکاری و رفاقت و صمیمیت بین افراد جزو بهترین ساختمانهایی است که میبینم.
چند نفر کارمند دارید؟ شرایط تأسیسات را توضیح دهید.
اینجا معمولاً پیمانکاری است و بچهها نیروی شرکتی هستند. 15 نفر فقط ساختمان رادیو و مسجد را اداره میکنند. 8 نفر نیروی روزکار در داخل ساختمان و 6 نفر پرسنل شیفت 24-48 ساعته در موتورخانه داریم که اگر کاری پیش بیاید به اینجا میآیند.
آیا تا به حال پیش آمده است که موتورخانه دچار بحران جدی شده باشد؟
قطعاً در کار فنی این اتفاقات میافتد؛ خرابی سیستمها و پمپ، ترکیدگی لوله، قطعی برق و... برای ما عادی است و معمولاً در تأسیسات روز بدون حادثهای نداری