به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، محمد دولتی مهم‌ترین اولویت در برنامه‌سازی نوجوانان را هویت‌بخشی دانست و تأکید کرد: بسیار مهم است که نوجوانان برنامه‌هایی را که در حوزه سنی آنان ساخته می‌شود، از خودشان بدانند و آن برنامه به رده سنی کودک تنزل پیدا نکند یا مناسب بزرگ‌سال نشود. بحران هویت در این دوره از مشکلاتی است که نوجوان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند. هر برنامه‌ای که در این زمینه موفق باشد و بیشتر به نوجوان هویت ببخشد و بتواند روی آن اسم بگذارد، موفق‌تر است. برای نمونه، « شبکه بازی»، «کانون گیمرها»، «کانون خبرنگاران» و… هویت‌بخش‌‌هایی هستند که می‌توانند نوجوانان را دور هم جمع کنند.دولتی در پاسخ به این سؤال که چگونه می‌شود میان سرگرمی، آموزش و هویت‌سازی تعادل برقرار کرد، تأکید کرد: باید در برنامه‌سازی، محوریت سرگرمی‌باشد؛ زیرا اگر برنامه‌ای سرگرم‌کننده نباشد، هرقدر هم آموزنده و هویت‌بخش باشد، نمی‌تواند باب گفت‌وگو را ازطریق رسانه باز کند؛ پس گام نخست سرگرم‌کنندگی است و قدم‌های بعدی آموزندگی و آموزش. کل این بسته با هم هویت‌بخش است.این تهیه‌کننده راهکارهای عملی برای ارتقای سواد رسانه‌ای نوجوانان را برشمرد و گفت: مهم‌ترین موضوع، آموزش دادن مثال‌ها و مغلطه‌های سواد رسانه‌ای به نوجوانان است. ما در «باشگاه امید» و در بخش «مارپیچ سکوت» دقیقاً همین کار را کردیم؛ یعنی مغالطات رایج سواد رسانه‌ای را با مثال به نوجوانان آموزش دادیم؛ اینکه الگوها و الگوریتم‌های تله سواد رسانه‌ای چه هستند تا نوجوان آگاه شود و در آن زمینه در دام نیفتد. دولتی در پاسخ به این سؤال که ازمنظر تربیتی، چرا اختصاص یک روز رسمی‌برای «نوجوان» اهمیت دارد، گفت: با هر روزی که به گروهی اختصاص دهیم، می‌گوییم که به اعضای آن گروه توجه داریم و این توجه است که مهم است؛ مناسبت‌هایی مانند عید و شب یلدا و روز مادر و… و هر روزی که رسمیت دارد، توجه را نشان می‌دهد و نوجوان آن قشری است که هرچه بیشتر به آن توجه کنیم، ثمره‌اش را خودمان برمی‌داریم.