به گزارش روابط عمومی رسانه ملی به نقل از روزنامه جام جم، از همان قسمت‌های نخست روشن است که نگاه سازندگان در این فصل بر مسائل جاری، ملموس و روزمره خانواده‌ها متمرکز است. موضوعاتی چون ازدواج و همسان‌گزینی، فرزندآوری، سالمندی، توسعه فردی و سبک زندگی ایرانی-اسلامی در محور اصلی گفت‌وگوها قرار گرفته‌اند. تقسیم‌بندی موضوعی روزانه نیز نظم تازه‌ای به محتوای برنامه داده است؛ شنبه‌ها توسعه فردی، یکشنبه‌ها ازدواج، دوشنبه‌ها فرزندپروری، سه‌شنبه‌ها روز پدری و چهارشنبه‌ها سالمندی.یکی از نقاط قوت فصل تازه، توجه به نقش پدر در خانواده است. موضوعی که کمتر در برنامه‌های مشابه دیده می‌شود. روز ویژه «پدری» فرصتی فراهم کرده تا از نگاه‌های تک‌بعدی و کلیشه‌ای فاصله گرفته شود و درباره مسئولیت‌ها، چالش‌ها و احساسات پدران نیز سخن گفنه شود. هرچند هنوز نیاز است این پرداخت با زبان روان‌تر و نمونه‌های امروزی‌تر همراه شود تا از مرز شعار فاصله بگیرد.در حوزه ازدواج، «عصر خانواده» فراتر از بحث‌های نظری عمل کرده است. همکاری جدی با سامانه‌های معتبر ازدواج مانند «آدم و حوا» و «همرسان» باعث شده تا تأثیر اجتماعی برنامه قابل‌سنجش باشد؛ آمارها از افزایش قابل‌توجه ثبت‌نام و ازدواج در این سامانه‌ها پس از پخش برنامه خبر می‌دهند. این اتفاق نشان می‌دهد رسانه می‌تواند پلی میان نهادهای اجتماعی و مردم باشد ، اگر با صداقت و تخصص عمل کند. کارگاه تعاملی برای خانواه‌ها اما شاید یکی از خلاقانه‌ترین بخش‌های فصل جدید، «ساعت به وقت نوجوانی» در دوشنبه‌هاست؛ بخشی که گفت‌و گو را از والدین به دنیای فرزندان می‌برد. این بخش به شکل کارگاه تعاملی برگزار می‌شود و چند نوجوان در استودیو حضور دارند، تا درباره موضوعات مبتلابه خودشان حرف بزنند. حضور فعال نوجوانان لحن طبیعی گفت‌وگو و رویکرد آموزشی-تجربی، از این بخش تریبونی واقعی برای شنیدن صدای نسل تازه ساخته است.در هفته‌های اخیر، «ساعت به وقت نوجوانی» سه محور مهم را پی گرفته است: مهارت‌های نرم نوجوانان (مانند گفت‌و گو، شنیدن فعال و حل مسئله)، رابطه نوجوان با بدن خود، و پدیده هواداری در میان نوجوانان به‌ویژه نسبت به موسیقی و سریال‌های کره‌ای. گفت‌ وگو درباره همین موضوع اخیر با استقبال گسترده مخاطبان روبه‌رو شد و بسیاری از والدین آن را فرصتی دانستند برای فهم بهتر رفتار فرزندانشان در عصر شبکه‌های اجتماعی.تولیدکنندگان «عصر خانواده» در این بخش سعی کرده‌اند فضای برنامه را از حالت گفت‌وگوی صرف خارج کنند و مباحث تربیتی را در قالب کارگاه‌های زنده و تعاملی پیش ببرند. نوجوانان در استودیو می‌نشینند، نظر می‌دهند و همین گفت‌وگوهای طبیعی نقطه قوتی است که باعث می‌شود خانواده‌ها در خانه با موضوع همراه شوند.این برنامه با نگاهی واقع‌بینانه، به خانواده‌ها یادآور میشود که «هواداری» بخش طبیعی رشد نوجوان است، اما در دنیای امروز، با گسترش شبکه‌های اجتماعی، شدت و شکل آن تغییر کرده و نیاز به گفت‌وگویی آگاهانه دارد. برنامه کوشید تا هم مرز میان علاقه و افراط را نشان دهد و هم به والدین کمک کند بفهمند از چه زمانی و چگونه باید در کنار فرزندشان در این مسیر قرار بگیرند، نه در برابر او.«ساعت به وقت نوجوانی» نمونه‌ای از رویکرد تازه تلویزیون در حوزه خانواده است؛ رویکردی که به جای نسخه‌پیچی از بالا به شنیدن و گفت‌وگو با نوجوانان باور دارد و با زبان روز و دغدغه‌های واقعی نسل جدید، به سراغ تربیت و ارتباط میان نسل‌ها می‌رود.