به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، فاطمه عظیمیفرد افزود: رسانه در جایگاه نظام نشانهای چندلایه، از مرحله انتقال پیام فراتر میرود و به بافت تولید دانش و تجربه زیسته مخاطب بدل شده است. در این بستر، زبان بهمنزله صورتبندی مفهومی و هنر بهمنزله سازماندهنده حسی، زیباییشناختی عمل میکنند؛ دو نیروی همافزا که در تعامل، الگوهای ادراک، تفسیر و داوری مخاطب را شکل میدهند و ازاینرو، نقش تعیینکنندهای در مهندسی معنا و جهتدهی به افقهای شناختی جامعه دارند.وی با بیان اینکه زبان در ساحت رسانه، کارکردی فراتر از اطلاعرسانی دارد؛ زبان، سازنده «گفتمان» است، افزود: انتخاب واژگان و بافتار کلام، در شکلدهی به جهانبینی مخاطب دخیلاند. تجربههای پژوهشی گروه زبان و هنر مرکز تحقیقات، از جمله طرحهای راهبردی نظیر «آسیبشناسی عنوانبندی مجموعههای تلویزیونی» و «برنامهریزی زبان در رسانه ملی»، مؤید این حقیقت است که مهندسی دقیق زبانی، ضامن وضوح پیام و اعتماد مخاطب است. همکاری این گروه با مرکز پاسداشت زبان و ادبیات فارسی، گامی عملی در جهت آشتیدادن زبان معیار با اقتضائات رسانهای بوده است؛ پیوندی که سلامت زبانی را در کنار جذابیت رسانهای تضمین میکند.عظیمیفرد خاطرنشان کرد: در ضلع دیگر این منظومه، هنر قرار دارد. عناصر بصری، صوتی، لایههایی از معنا را منتقل میکنند که زبان بهتنهایی قادر به بیان آن نیست. پژوهشهای کاربردی اخیر گروه، نظیر الگویابی آثار داستانی تاریخی برای کودکونوجوان و آسیبشناسی اجرا در تلویزیون (با رویکرد تحولی)، نشان دادهاند که بعد هنری در رسانه، صرفاً کارکرد تزئینی ندارد؛ بلکه دارای کارکردی «شناختی» است. هنر، دروازه ورود پیام به ناخودآگاه مخاطب است و پژوهش دقیق در این حوزه، نقشه راه تولیدات اثرگذار را ترسیم میکند.مدیرگروه زبان، هنر و زیباییشناسی رسانه با تاکید بر اینکه تقاطع زبان و هنر، نقطه تولد گفتمانسازی رسانهای است، گفت: رسانه تنها زمانی میتواند ارزشها و هنجارها را در جامعه نهادینه کند که تعاملی هوشمندانه میان بیان زبانی و بازنمایی هنری برقرار سازد. رسالت پژوهش در هفته پژوهش، یادآوری این نکته است: تولید بدون پشتوانه علمی حرکتی در تاریکی است.وی در ادامه بیان کرد: در سال جاری، گروه زبان، هنر و زیباییشناسی رسانه، ضمن پاسخگویی به نیازهای پژوهشی سازمان در حوزههای زبان و هنر و در ادامه همکاری با ستاد تحول، در دو عرصه آسیبشناسی و تولید محتوا فعالیت داشته است. این گروه با واکنش به شرایط ارتباطی و رسانهای ناشی از جنگ 12روزه، به حوزه گفتمانسازی رسانهای نیز ورود کرده و در تدوین گزارشهای سیاستی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی و با تأکید بر راهبردهای زبانی و تصویری مؤثر در بازنمایی مقاومت مشارکت کرده است. این رویکرد، استمرار همان پیوند میان زبان و هنر در ساحت پژوهش رسانهای است. عظیمیفرد افزود: در بخش آسیبشناسی زبانی، مطالعاتی درزمینه محتوای گزارشهای زبان فارسی خبر 20:30 و کاربرد واژههای بیگانه در برنامههای سلامتمحور انجام و در بخش هنر، بهمنظور ارتقای کیفیت سریالسازی، دو موضوع «سپاپرا؛ مجموعههای پایانناپذیر» و «سیتکام» محور پژوهش قرار گرفته است. توجه راهبردی به زبان و هنر در حوزه پژوهش سازمان، ضرورتی فرهنگی است تا مسیر انتقال دانش از سطح گزارشها به عمق جریانسازی اجتماعی هموار شود.