به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، سعید نعمتی، بازیگر «روزی روزگاری آبادی» در گفت‌وگو با خبرنگار ما درباره نحوه پیوستنش به این سریال اظهار کرد: پیش‌ازاین، سابقه همکاری با برخی عوامل پروژه را داشتم. در طول مسیر پروژه، کارگردان محترم کارها و سریال‌های قبلی من، از جمله «سیاه‌چاله» و «قهوه پدری» آقای مدیری را دیده بودند، به‌طوری‌که ظاهراً در جمعی سؤال کرده بودند «این بازیگر کیست؟» و این کنجکاوی منجر به این شد که برای صحبت دعوت شوم. پس از صحبت و خواندن فیلم‌نامه، با نقش جاوید ارتباط گرفتم و به دلیل علاقه‌ای که به قصه‌ داشتم، تمایل خودم را برای همکاری اعلام کردم. نعمتی در پاسخ به این سؤال که برای اینکه نقش جاوید برای مخاطب باورپذیر باشد، چه کارهایی انجام دادید، گفت: برای باورپذیر کردن کاراکتر، باید آن را واقعی می‌کردیم. نقش جاوید هم شیرین بود و هم جذابیت‌های خاص خودش را داشت. این نقش شباهت‌هایی هم به شخصیت واقعی خودم داشت. البته آن حجم از خامی یا احمق بودن که در کاراکتر هست در من نیست، اما فیزیک کلی و ویژگی‌های رفتاری‌اش تا حدودی به شخصیت واقعی من نزدیک بود. در نهایت، کاراکتر با تأیید کارگردان ساخته ‌شد و ما تلاش کردیم یک شخصیت قابل‌باور خلق کنیم. بازیگر سریال «روزی روزگاری آبادی» با بیان اینکه شخصیت جاوید در هر خانواده ایرانی نمونه‌ای دارد، گفت: باور من این است که این کاراکتر در میان مردم ایران به‌نوعی ریشه دارد و هر کسی در اطراف خود نمونه‌ای از این تیپ را دیده است. هرچند شاید هنوز آن بازخورد گسترده‌ای را که مد نظرمان است نگرفته‌ایم (چون تنها هفت، هشت قسمت پخش شده) اما بازخوردهای اولیه خوب بوده است. وی ادامه داد: نظرات خوبی در مورد نقش خودم می‌گیرم، اما این‌ها مرا کاملاً خوشحال نمی‌کند. دلیلش هم این است که کار خوب باید شاکله‌اش درست باشد. اگر یک اثر به‌طورکلی عالی باشد، تمام کاراکترهای آن (حتی کاراکترهای مکمل) به‌صورت دانه به دانه دیده می‌شوند و اثر ماندگار خواهد شد. خوشحال می‌شوم که از من به‌عنوان سعید نعمتی تعریف کنند، اما آرزویم این است که اثر در کل بدرخشد و جایگاه خود را پیدا کند تا حال بهتری داشته باشم. بازیگر سریال «روزی روزگاری آبادی» در پایان با اشاره به فعالیت‌های اخیر خود اظهار کرد: اخیراً با یک کار تئاتری به نام «کاج» درگیر بودم که به‌تازگی فارغ شدم. برای بازی در چند سریال پیشنهاد دارم که ترجیح می‌دهم تا زمانی که قراردادی امضا نکرده‌ام، درباره آن‌ها صحبت نکنم.