به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی افزود: بابک شخصیت مهم، جذاب و رنگارنگی است که ایفای آن برایم تجربه‌ای متفاوت و دوست‌داشتنی بود. کسی که در حاشیه داستان اصلی حرکت می‌کند، اما به همان اندازه قدرت تغییر دادن داستان را دارد و در عین حال رنگ روانی شخصیت و رنگ‌آمیزی عواطف و تنوع موقعیت‌ها او را از یک آدم ایدئولوژیک صرف به انسانی بدل می‌سازد که در مناسبات جدید باید عملکردی به فراخور درام از خودش بروز بدهد. وی ادامه داد: این نقش، نقشی ویژه است که امسال در کنار سریال «گذرگاه» قبول کردم. هر دو این نقش‌ها با مسیر کارنامه سابق من در تلویزیون و سینما متفاوت محسوب می‌شود و به همین دلیل از آن‌ها استقبال کردم. ضمن اینکه تجربه کار با احمد معظمی در «بازپرس» و «هشت‌پا» را داشتم. ما تصور کردیم که این همکاری با وجود اینکه نقش اصلی داستان یک زن و در آغاز دختر بچه است، بی‌نتیجه‌ نخواهد بود. درنهایت چون فضا، رنگ‌آمیزی و معنا بخشیدن به لایه‌های مختلف کار اهمیت داشت، متقاعد شدم که این نقش را بپذیرم.آقاخانی در توضیح خود از متفاوت بودن نقش بابک تصریح کرد: پیش از این در سلسله کارهای تلویزیونی‌ام از «از بیگانه‌ای با من است» به کارگردانی احمد امینی گرفته تا «بازپرس» و «هشت‌پا» با احمد معظمی و «مهمان‌کشی» اثر احمد کاوری برخلاف تلاشم برای داشتن شخصیتی دوست‌داشتنی و کاریزماتیک، نقش‌هایم منفی بودند، اما در این دو قصه گرچه شخصیت‌ها عملکرد منفی دارند، منفی نیستند؛ بر این اساس بازی در آن‌ها جنسی از اجرا را می‌خواست که کمتر در حافظه مخاطب وجود دارد.وی در پاسخ به این سؤال که فارغ از سرگرمی آیا تماشای این سریال، آورده‌ای از جهت آگاهی تاریخی برای مخاطب به همراه خواهد داشت، تصریح کرد: اتفاقاً این قصه آن آورده را بیشتر خواهد کرد، چراکه آن‌قدر سویه انسانی و تاریخ‌نگاری و وجه گزارش زندگی مردم در آن دوران برجسته است که سویه سیاسی اصلاً پررنگ نیست. نقش مردم عادی و کوچه و بازار در کنار آدم‌هایی که بسته به دوران خود درگیر کارهای سیاسی هستند - یا به جبهه می‌روند و مواردی از این دست - بسیار برابر در این پرداخت لحاظ شده و کسی بر دیگری برتری ندارد. وی ادامه داد: تک‌سویه‌نگری اثر، گزارش از شرایط و فضاسازی بسیار خوب آقای معظمی یادآور آن دوره‌های تاریخی و همه رنج‌ها و سختی‌هاست. از آن‌جاکه نسل جوان امروز اساساً این دوران را ندیده‌اند باید اسنادی دراماتیکی از آن دوران باقی بماند که قابل رجوع‌تر باشد. سریال‌ها اتفاقاً همین اسناد دراماتیک هستند، چراکه عموم مردم به این آثار بیشتر از کتاب‌های تاریخی رجوع می‌کنند. همچنان که ما هنوز به «هزاردستان» رجوع می‌کنیم.