به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، به اذعان بسیاری از بازیگران، ایفای نقش در آثار نمایشی دفاع مقدس بهخاطر شرایط متفاوت تولید آنها جزو دشوارترین کارهاست. عقیل بهرامی هم با تأکید بر این نکته از افزودهشدن خود به گروه نقشآفرینان مجموعه نمایشی «صفر بیست و چهار» به خبرنگار ما گفت: فکر میکنم جزو آخرین نفراتی بودم که به این پروژه اضافه شدم. فردای روزی که در دفتر برای عقد قرارداد حضور پیدا کردم، به محل تصویربرداری رفتم. در این سریال نقش فرمانده قرارگاه را دارم. سختیهای بسیاری زیادی در این کار هست که درعینحال برایم شیرینی دارد. همیشه فکر میکنم این سختیهایی که ما میکشیم گوشهای از دشواریهای حضور در شرایط واقعی جنگ هم نیست. در میانه جنگ، زمان استراحت نبود و کسی کات نمیداد. رزمندگان مدام در شرایط شببیداری و آمادهباش برای بروز یک حادثه بودند.
وی در مورد جذابیت قصه مجموعه نمایشی مجموعه نمایشی «صفر بیست و چهار» برای خودش بیان کرد: اینکه سریال راوی واقعیتی از جنگ است، برایم جذابیت دارد. هرچند آدمهای قصه دقیقاً همانها نیستند؛ مثلاً نقشی که من بازی میکنم طبق صحبت آقای محمدی (کارگردان) از سه شهید دفاع مقدس برداشت شده است. در این روند سعی کردم با خواندن بیوگرافیها و دیدن مستندها تا حدودی به واقعیت نزدیک شوم. خودم دهه شصتی هستم و در زمان جنگ به دنیا آمدم، اما اینکه دقیقاً آن روزها داشته چه اتفاقاتی میافتاده هنوز برایم عجیب است.
بهرامی ادامه داد: یکی از بزرگترین چالشهایی که نقش سید ناصر برای من داشت این بود که چطور خودم را از امروز و سال 1404 بکنم و به آن حالوهوا ببرم؛ دورانی که خبری از رسانههای اجتماعی نبود. امروز اگر در جایی حتی ترقه بزنند، همه لایو میگذارند و دنیا سریع خبردار میشود اما آن زمان در ایران خیلی اتفاقات افتاده که به دلیل فقدان شبکههای اجتماعی نشر داده نشده است. دنیا هم نمیگذاشت این صداها به گوش همه برسد. الان تولید آثار نمایشی با این موضوعات باعث میشود یاد آن حوادث زنده نگه داشته شود و این خیلی ارزش دارد. به همین خاطر باید به سینمای دفاع مقدس بیشتر بها داده شود. به کسانی که میگویند چرا اینقدر آثار دفاع مقدسی میسازید باید گفت مگر در سینمای دنیا و هالیوود کم به جنگهایشان پرداخته میشود؟ ببینید که آنها چطور در آثار نمایشی خود قهرمانپروری میکنند.
این بازیگر با اشاره به عمق شجاعت و موقعیت دشوار رزمندگان دفاع مقدس مطرح کرد: منِ عقیل بهرامی چهارشنبهسوری پایم را از خانه بیرون نمیگذارم، چون حوصله ندارم کسی کنار پایم ترقه بیندازد و شاید آسیب ببینم؛ اما در جنگ، رزمنده با فاصله 50 متری آتش را میدیده و اینکه رفیقش را جلوی چشمش با کاتیوشا مورد هدف قرار میدادند. بااینحال باید تصمیم میگرفته که جلو برود یا در نقطه امن بماند. تجربه این لحظات سخت برای من خیلی عجیب است.
بهرامی با یادی از نقش خود در سریال «تانکخورها»، در مورد تمایز شخصیت یوسفی با ناصر گفت: در «تانکخورها» نقش یکی از اعضای کمیته انقلاب اسلامی را داشتم و اتفاقات مربوط به این نقش در شهر میافتاد. آن موقع خیلی حسرت داشتم که نتوانستم در صحنههای جبهه حضور داشته باشم. در سریال «صفر بیست و چهار» اما فضا کلاً فرق میکند و امیدوارم مخاطبان هم این تفاوت را ببینند. آنجا یوسفی یک آدم بهشدت عملیاتی و تندوتیز بود. در این سریال، فرمانده خیلی عاقلانه جلو میرود، درونگراتر است و فقط گاهی برونریزی دارد. این شخصیت، فردی پختهتر است. همچنین لهجهای که دارد با نقش قبلی متفاوت است. همه اینها برایم فاکتورهای جذابی بود. با توجه به اینکه خودم بچه خوزستان هستم و آنجا بزرگ شدم روی لهجه اهوازی این شخصیت تمرکز بسیاری کردم. این فرد در 40 سال پیش زندگی میکرده و میان جمعی از اهالی شهرهای مختلف مثل مشهد، شیراز و... حضور داشته است، پس باید جوری صحبت کند که همه متوجه شوند و نباید لهجهاش غلیظ باشد. تمام تلاش خودم را کردم طبیعی از کار دربیاید و امیدوارم مخاطبان از تماشای این نقش لذت ببرند.
وی در پایان گفت: یکی از اتفاقات خوب این سریال، رفاقتهایی بود که در پشتصحنه شکل گرفت. این رفاقت از بالادستیها به همه تزریق شد و چینش گروه آنقدر درست بود که حالوهوای همدلانه پشتصحنه مقابل دوربین هم دیده میشود. همچنین حضور در کنار بازیگران پیشکسوت مثل آقای جعفر دهقان برایم بسیار سازنده بود. عباس خداوردیان در نقش «حمزه» نیز پارتنر خوب من در این سریال بود که بهشدت پرانرژی حاضر شد.