به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، زهرا قائدی تاکید کرد: این روزها مدام به این فکر می‌کنم که ای کاش بلد بودم در مجموعه‌های پدافندی و آفندی جمهوری اسلامی ایران کار کنم، اما من فقط بلدم برنامه بسازم و تلاش می‌کنم با همین برنامه‌سازی صدای رزمنده‌های کشورم باشم، بنایم با خودم همین بود تا صبح روز ١٠ اسفندماه که ساعت 06:00 صبح شیفت بودم؛ ساعت 05:00 صبح بود که منتظر اذان صبح بودیم تا بعد اذان راهی شوم که خبری همه ما را شوکه کرد، راستش را بخواهید هیچ وقت برنامه‌سازی اینقدر برای من سخت و دردآور نبود.  تهیه‌کننده شبکه رادیویی ایران افزود: برای یک راه ٢٠ دقیقه‌ای انگار یک سفر طولانی می روم، وقتی به استودیو رسیدم انگار یک کوه روی دوشم گذاشتند و نفسم را گرفته است.  زهرا قائدی افزود: هنوز هم که چند روز از شنیدن خبر گذشته باورم نمی‌شود و هر بخش یا برنامه‌ای که می‌بندم از خودم می‌پرسم مگر می‌شود؟! اما باید در کنار مردم بایستیم همان‌طور که رهبرمان تا آخرین ساعت و لحظه‌ها کنار مردم‌شان ایستادند.  تهیه‌کننده شبکه رادیویی ایران خاطرنشان کرد: اگر همه تصویرها هم خاموش شود نباید بگذاریم صدای رادیو ایران خاموش شود تا نکند در دل هیچ هموطنی دلواپسی و ترس بیاید، انگار صدای رادیو امید است.  وی در پایان گفت: این را هر بار که حمله‌ای به صداوسیما می‌شود با گوشت و پوست و استخوان حس می‌کنم. وقتی همه میدوند به سمت رادیو و تلویزیون که ببینن صدا و تصویر هست یا نه، رادیو باید همیشه پر قدرت بماند که دل‌های مردم آرام و امیدوار باشد.