به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، علی رشیدی، گزارشگر رادیو ایران، با بیان اینکه از نخستین روزهای آغاز جنگ تحمیلی، صدای مردم ایران در میدان‌ها خاموش نمانده است، گفت: در کنار حضور پرشور مردم، ما گزارشگران رادیو ایران نیز بی‌وقفه در متن وقایع ایستادیم؛ تا روایت میدان را همان‌گونه که هست، زنده و لحظه‌به‌لحظه به گوش ایران و جهان برسانیم.  وی افزود: گزارشگران رادیو ایران در تمامی تجمعات میدانی، مراسم‌ ملی و مذهبی، آیین‌های معنوی و رویدادهای مهم این روزها فعال بوده‌اند. فعالیت ما فقط تهیه گزارش برای آنتن رادیو ایران نبود؛ بلکه هم‌زمان با برخی شبکه‌های سراسری همکاری داشتیم و صدای استان‌ها را نیز پوشش دادیم. همچنین ارسال تصاویر و ویدئوهای متعدد موجب شد بازتاب حضور مردمی در فضای مجازی هم گسترده‌تر دیده شود.  رشیدی با اشاره به بخش‌های مهم پوشش میدانی توضیح داد: روایت این روزها از دل میدان شکل گرفت؛ از مراسم وداع و تشییع شهدا تا صحنه‌های بیعت و همبستگی، از راهپیمایی‌های باشکوهی مانند روز قدس، نماز عید فطر و نماز جمعه مرقد امام(ره)، تا آیین‌های تحویل سال. حتی برنامه‌های ویژه‌ای مانند رژه دختران ایران و حضور شبانه گزارشگران در نقاط مختلف شهر نیز بخشی از این تلاش پیوسته بود.  وی درباره حجم بالای فعالیت‌ها گفت: در بسیاری از روزها، گزارش‌ها در دو بخش تهیه می‌شد؛ تا از یک سو گستره حضور مردم را بازتاب دهیم و از سوی دیگر به حجم بالای گزارش‌های آماده پخش پاسخ دهیم. میدان روایت محدود به یک قاب و یک ساعت نبود؛ موج خبر، همدلی و حماسه، هر لحظه ادامه داشت.  رشیدی تأکید کرد: آنچه در این مدت رقم خورد، صرفاً فعالیت خبری نبود؛ بلکه ثبت لحظه‌هایی بود که تاریخ را می‌سازند. رادیو ایران در دل این روزهای سرنوشت‌ساز همچنان در میدان مانده است؛ کنار مردم، همراه مردم و برای مردم.  در پایان، وی از همکاران خود تینا میرکریمی، عباس سنجری، نوید دانشور، سمیه رنجکش و سمیه رحیمی قدردانی کرد و یادآور شد که برنامه «با گزارشگران» نیز در اکثر روزهای جنگ در دو بخش تهیه می‌شد تا هم بازتاب‌دهنده حضور مردم باشد و هم پاسخگوی حجم بالای گزارش‌های آماده پخش. تلاش شبانه‌روزی همکاران ما و تولید مداوم گزارش‌ها در دو بخش، برای بازتاب حضور گسترده مردم و پاسخگویی به حجم بالای اتفاقات، نشان داد که رادیو ایران در سخت‌ترین شرایط نیز همراه مردم، کنار مردم و برای مردم ایستاده است. این حضور میدانی، نه فقط یک وظیفه، بلکه ادای دین به لحظه‌هایی بود که آینده این سرزمین را رقم می‌زند.