به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، سرباز روح‌الله رضوی در همین باره توضیح داد: اگر میدان جنگ معمولاً به یک جغرافیای خاص محدود است، روایت‌ها چنین محدودیتی ندارند. درواقع روایت‌ها اغلب مرز جغرافیایی نمی‌شناسند و به‌راحتی به زبان‌های مختلف برگردان می‌شوند و می‌توانند بر افکار عمومی اثر بگذارند. وی تصریح کرد: در جنگ تحمیلی سوم ما در برابر دشمنی قرار داشتیم که در حوزه فناوری در قله‌ پیشرفت قرار گرفته و با همین دست برتر می‌خواست در عرصه رسانه رسمی و شبکه‌های اجتماعی روایت خود را غالب کند. بااین‌حال، در جنگ اراده‌ها، برای اولین بار شاهد بودیم که این سیطره رسانه‌ای شکسته شد. البته منظورم این نیست که ما به پیروزی مطلق در عرصه رسانه رسیده‌ایم. وی با اشاره به برنامه «به‌وقت ایران» اضافه کرد: جنگ فرصتی بی‌سابقه در اختیار ما قرار داد و از منظر مخاطب داخلی، بازخوردهای بسیار خوبی گرفتیم، اما فراتر از آن، برای اولین بار شاهد بودیم که مباحث رسانه‌ای داخل کشور، در حال تبدیل شدن به منبعی برای تغذیه جریان‌های بین‌المللی است. همچنین شبکه خبر در بسیاری از رسانه‌های دنیا به‌عنوان یک مرجع خبری مورد استناد قرار گرفت. این نشان می‌داد که تلویزیون جمهوری اسلامی ایران توانسته است در موضوع خاص جنگ ایران، خود را به‌عنوان مرجعیت خبر در عرصه رسانه‌ای جهان مطرح کند. این مجری یادآوری کرد: حتی بخش‌هایی از برنامه «به‌وقت ایران» به زبان‌های مختلف ترجمه و در شبکه‌های اجتماعی بین‌المللی منتشر شد و موردبحث، نقد و بررسی قرار گرفت و این اتفاق، از منظر اثرگذاری رسانه‌ای بسیار مهم است. پیش‌تر تولیدات رسانه ملی ما در بهترین حالت در شبکه‌های اجتماعی داخلی موردبحث قرار می‌گرفتند، اما این بار از این مرز فراتر رفت و دیدیم که در فضای شبکه‌های اجتماعی بین‌المللی نیز درباره آن‌ها گفت‌وگو می‌شود. مشخصاً در شبکه اجتماعی ایکس پست‌هایی منتشر شد که بخش‌هایی از برنامه «به‌وقت ایران» را با زیرنویس انگلیسی بازنشر کرده بودند. رضوی ادامه داد: در واکنش به ویدئوهای تحلیلی درباره جنگ تحمیلی سوم در فضای مجازی، نظرات متعددی از کاربران امریکایی می‌دیدم که می‌گفتند چرا رسانه‌های امریکایی واقعیت جنگ را آن‌گونه که این برنامه ایرانی روایت می‌کند، برای آن‌ها بازگو نمی‌کنند. بسیاری تأکید داشتند که این برنامه در شبکه خبر روایتی عینی و واقعی و تحلیلی مهم ارائه می‌دهد که در رسانه‌های خودشان یافت نمی‌شود، چراکه رسانه‌های آن‌ها بیشتر درگیر پروپاگاندا هستند و واقعیت جنگ را منتقل نمی‌کنند. این موضوع نشان می‌دهد که چه ظرفیت عظیمی در رسانه ملی ما وجود دارد و می‌توان با فعال‌سازی درست، نه‌تنها بر افکار عمومی داخل کشور، بلکه فراتر از آن، بر افکار عمومی جهان نیز تأثیر گذاشت. وی در ادامه اظهار کرد: البته اعتبار اصلی این دستاورد قبل از هر چیز به میدان و مجاهدت‌ها و ایستادگی مردم ایران، به فداکاری نیروهای مسلح جان‌برکف ایران و به پیروزی‌هایی که در میدان محقق شده، بازمی‌گردد. وقتی در میدان، دست ما پر است، طبیعی است که در عرصه رسانه نیز می‌توانیم موردتوجه قرار بگیریم و اثرگذار باشیم. مجری شبکه خبر با بیان اینکه در حوزه روایت‌های غیررسمی‌کارهای شگفت‌انگیزی صورت گرفته، به تأثیرگذاری فعالیت کانال یوتیوبی «اکسپلسیو مدیا» نیز اشاره کرد و گفت: در جنگ تحمیلی سوم گروهی جوان ایرانی با ویدئوهای لگویی توانسته‌اند فراتر از تفکیک‌های اداریِ رسانه ملی و غیرملی بر افکار عمومی در امریکا تأثیر بگذارند. رضوی درخصوص صحبت‌های ترامپ درباره نقش هوش مصنوعی، تبلیغات و روابط‌عمومی جمهوری اسلامی در پیروزی ایران در جنگ بیان کرد: طبیعی است تأثیرگذاری روایت رسانه‌ای ایران بر امریکایی‌ها موجب عصبانیت طرف مقابل شود، زیرا می‌دانند مردم امریکا روایت‌های ما را می‌بینند و اثر می‌پذیرند و این عصبانیت در رفتار مسئولان و نخبگان رسانه‌ای و سیاسی آن‌ها نمود پیدا می‌کند. به نظرم واکنش‌های عصبی ترامپ نشان می‌دهد که ما تا چه اندازه می‌توانیم با فعال‌تر کردن این ظرفیت‌ها، آن‌ها را تحت‌فشار قرار دهیم، شکستشان را برجسته و دست‌خالی آن‌ها را برای مردم خود امریکا عیان کنیم. همواره روایت جنگ‌ها برای امریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها سانسور شده است و حالا اگر ما از این فرصت درست استفاده کنیم، می‌توانیم تأثیر بزرگی بر افکار عمومی‌بگذاریم. وی با اشاره به مصاحبه‌ای که با یک ولاگر جوان امریکایی داشته، توضیح داد: من به این ولاگر در مورد علت عدم تمایل مردم ایران به پایان جنگ گفتم که ما به‌دلیل تجاوز به خاکمان و شهادت عزیزانمان نمی‌توانیم بدون گرفتن انتقام خواستار توقف جنگ باشیم. تأکید کردم که ایرانی‌ها مخالف اصل جنگ‌اند، اما می‌خواهند هزینه جنگ را طوری بپردازند که سایه تهدید و آتش‌بس‌های موقت برای همیشه از میان برود و به صلح واقعی و پایدار برسند. این نگاه برای آن جوان امریکایی تازه و غیرقابل‌فهم بود، چون به‌دلیل سانسور روایت واقعی از درک وضعیت دور مانده بود.