به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، امیرعباس ربیعی افزود:  ایده ساخت این قصه از زندگی خودم می‌آید. همان روز ۹ اسفندماه که دشمن به ما حمله کرد من در فرودگاه امام و عازم سفر به بغداد بودم که به‌ناگهان جنگ آغاز و پروازها لغو شد. همسفران عراقی من که قصد پرواز به کشورشان را داشتند در فرودگاه بلاتکلیف شدند. این سردرگمی و پیوند خوردن به خانواده‌های عراقی این ایده را به ذهن من متبادر ساخت‌ که بنابر تقدیر موفق به ساخت قصه‌اش شدم. ربیعی هدف از ساخت اپیزود «09:40» را این‌گونه توضیح داد: بعد از جنگ ۱۲روزه ما به‌عنوان فیلم‌ساز در حوزه فیلم داستانی برایمان مهم بود که در همان ایام، کاری انجام دهیم، اما تولید مجموعه داستانی پیچیدگی‌هایی دارد که با شرایط بحران سازگار نیست. به همین دلیل ما احساس خوبی نداشتیم، چراکه مسئولیتی را برای خودمان متصور بودیم که این عدم امکان کار اذیت‌کننده بود. این کارگردان ادامه داد: در این جنگ اما بستری توسط سازمان صداوسیما، سازمان هنری رسانه ای اوج و موسسه شهید آوینی فراهم و باعث شد که ایده‌ها به‌سرعت نوشته شود و به تولید برسد. این اتفاقی ویژه بود. نیروی محرک این کار در وهله نخست احساس مسئولیت ما نسبت به کشور و از سوی دیگر داغی بود که از شهادت‌ رهبر و بزرگان کشور بر دل داشتیم و باید ادای دینی به ایشان می‌کردیم. وی با اشاره به چالش‌های تولید این اثر تصریح کرد: به‌هرحال زیر خطر و بمباران تولید اثر، کاری سخت است و بااینکه هر کاری حدود ۳۰ نفر نیرو لازم داشت، همه گروه‌ها به‌سرعت جمع شدند و همه با جان‌ودل پای‌کار آمدند. جالب اینکه با وجود انفجارها که باعث می‌شد از نگرانی بابت گروهم کار را متوقف کنم یا زمانی که نیروهای پلیس از بیم پهپاد به ما دستور توقف دادند، تمام گروه روحیه‌ای عالی و پای‌کار داشتند که ستودنی بود؛ بنابراین وقتی از سکوت هنرمندان در این جنگ انتقاد می‌شود، خوب است که از هنرمندانی که بدون بیم و گلایه، پای‌کار بودند نیز یاد شود.