به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی درباره شخصیت «پریچهر» توضیح داد: فیلمنامه پر از شخصیت‌هایی است که شاید حضورشان کوتاه باشد اما هرکدام در شکل‌گیری حوادث اصلی نقش مهمی ایفا می‌کنند. فرصت چندانی برای نمایش تحول شخصیت‌ها در گذر زمان وجود ندارد، چون همه‌چیز در محدوده یک روز و در دل یک حادثه روایت می‌شود. این نقش بیشتر بر پایه تیپ‌سازی شکل گرفته بود؛ از یک‌سو ویژگی‌های بیرونی کمدی و فانتزی داشت و از سوی دیگر، به روابط درونی زندگی زناشویی آدم‌ها می‌پرداخت. کاظمی درباره همکاری با سجاد مهرگان گفت: این نخستین تجربه همکاری من با آقای مهرگان بود و بسیار راضی هستم. ایشان برای هدایت بازیگر نیازی به توضیحات طولانی ندارد و بیشتر با طراحی درست میزانسن و ایجاد موقعیت مناسب، بازیگر را در شرایطی قرار می‌دهد که مسیر نقش را پیدا کند. وقتی کارگردان سبک مشخصی داشته باشد، هدایت بازیگر ساده‌تر اما تخصصی‌تر انجام می‌شود. این بازیگر مهم‌ترین چالش خود را یافتن تصویری واقعی از یک زن در موقعیتی استثنایی دانست و گفت: خوشبختانه خیلی زود متوجه شدم کارگردان دقیقاً چه جنس فضایی را می‌خواهد. کاظمی‌با اشاره به وضعیت امروز تلویزیون گفت: با وجود گسترش پلتفرم‌ها و شبکه‌های ماهواره‌ای، هنوز هم تلویزیون رسانه‌ای پربیننده است. وی در پایان با تأکید بر نقش قصه‌گویی در ایجاد همدلی و امید گفت: کافی است داستان خوب روایت شود و مخاطب بتواند آن را باور کند. وقتی مخاطب با قصه همراه شود، همدلی شکل می‌گیرد و به دنبال آن امید و مقاومت هم به وجود می‌آید. قصه‌های باورپذیر ما را به جهان روایت می‌برند، اما تصنع و شعارزدگی باعث فاصله گرفتن مخاطب می‌شود. وقتی از اثری لذت می‌بریم، دوست داریم آن را با دیگران شریک شویم و به نظرم همین نقطه، آغاز همدلی است.