به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، سهند جاهد افزود: خود من هم معتقدم که دستیار در کنار یک فرد کاربلد (چه پلیس، چه اطلاعاتی یا هر موقعیت دیگر) خودش باید هوشمند و کاردان باشد تا دلیل حضورش منطقی جلوه کند.وی ادامه داد: ما تلاش کردیم مصطفی را طوری بسازیم که در مرزی بین کم‌تجربگی و هوشمندی قرار بگیرد؛ شخصیتی که به کارش عشق می‌ورزد و این سبک زندگی را دوست دارد. خوشبختانه، با راهنمایی‌های آقای آقازاده و سایر دوستان، توانستیم این شخصیت را شکل دهیم.وی در پاسخ به این سوال که چه تفاوتی میان نقش مصطفی در سریال «گذرگاه» و شخصیت‌هایی که پیش از این بازی کرده‌اید، وجود دارد، گفت: این یک چالش مهم برای من بود، چون در ابتدا شباهت‌هایی بین این نقش و کارهای قبلی‌ام حس می‌کردم. اما تصمیم گرفتیم با مطالعه دقیق فیلم‌نامه و پرهیز از کلیشه‌ها، تفاوتی ایجاد کنیم. هدف این بود که مصطفی صرفاً یک دستیار نباشد، بلکه جنبه‌های هوشمندی، کاربلدی و حتی علاقه شخصی‌اش به این حرفه را نشان دهیم. سعی کردیم از کلیشه‌های رایج در نقش دستیاران فاصله بگیریم و او را باورپذیرتر کنیم.این هنرمند در ادامه به معیارهایش برای انتخاب نقش اشاره کرد و گفت: مهم‌ترین معیار برای من، وجود یک کاراکتر قوی در قصه است. یعنی شخصیتی که اگر از قصه حذف شود، روند داستان دچار مشکل اساسی شود. اما فراتر از آن، تفاوت نقش برایم اولویت دارد.جاهد افزود: دوست دارم نقشی را بازی کنم که تا به حال شبیهش را تجربه نکر‌ده باشم و برایم چالش جدیدی باشد. درعین‌حال، علاقه دارم نقش‌های معمولی و آشنا را بازی کنم، اما طوری که مردم با آن‌ها همذات‌پنداری کنند؛ انگار که هر روز در خیابان با چنین افرادی برخورد دارند. برای مصطفی هم تلاش کردیم همین اتفاق بیفتد؛ او فردی معمولی است، اما تلاش کردیم باورپذیر و دوست‌داشتنی باشد.وی به بازخورد مخاطبان هم اشاره کرد و گفت: خدا را شکر، بازخوردها تا به امروز بسیار خوب بوده‌اند. هم مردم در خیابان لطف دارند و هم همکاران. در زمان فیلم‌برداری هم پیش‌بینی می‌کردیم که قرار است کار با کیفیتی ارائه دهیم. فکر می‌کنم دلیل دیده شدن سریال، جزئیات دقیق کار، قصه منسجم و شخصیت‌پردازی خوب است. برادران حسینیون رمان بسیار تمیز و دقیقی نوشته‌اند و ما هم در صحنه تلاش کردیم جزئیات را رعایت کنیم تا به یک کلیت پخته برسیم.