به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، فرجی ادامه داد: همه مستندسازان تلاش می‌کردند حداقل بخشی از این مراسم وداع عظیم را ثبت کنند. با توجه به گستردگی این رویداد، لازم بود تعداد بالایی از فعالان رسانه و مستندساز حاضر شوند. این مراسم از نظر جغرافیایی منطقه بسیار وسیعی را پوشش می‌داد و در شهرهای مختلف برگزار می‌شد. علاوه بر این، هرکدام از شهرها، ازجمله تهران و قم، وسعت زیادی داشتند و پوشش آن‌ها به تعداد بسیار زیادی مستندساز نیازمند بود. همین موضوع باعث شد مستندسازان همت کنند و در این ماجرا درگیر شوند.کارگردان مستند «جنگ کریدورها» گفت: ما معمولاً مراسم و تجمع‌های انسانی مختلفی مانند روز جهانی قدس، یوم الله ۲۲ بهمن، عاشورا و رویدادهایی از این دست داریم، اما این ماجرا از نظر ابعاد، گستردگی بسیار زیادی داشت. در مراسم وداع، با حجمی عظیم از انسان‌ها مواجه بودیم که اختلاف سلیقه‌هایشان حتی در ظاهر هم پیدا بود و از نقاط مختلف ایران و خارج از کشور آمده بودند. برای بسیاری از مردم شاید امکان رفتن به مشهد یا قم فراهم نبود، اما چون تهران پایتخت بود، امکان حضور مردم از سراسر کشور در مراسم وجود داشت. ما مثلاً با مردمی از بوشهر مواجه شدیم که یکی از دورترین نقاطی بود که در میان حاضران دیدیم.وی تأکید کرد: تنوع حضار، با توجه به دشواری حضور در چنین مراسمی، بسیار درخور توجه بود. هرچقدر هم امکانات فراهم شود، باز هم چنین اتفاقی سخت است. مراسم در اواسط تیرماه برگزار شد که به‌اصطلاح می‌گویند موقع خرماپزان است و در آن گرما و شرایط دشوار، ما به میدان آزادی رفته بودیم که فضای بازتری برای تصویربرداری داشت، هرچند همان‌جا هم هوا بسیار گرم و طاقت‌فرسا بود، اما باز هم جمعیت به‌شدت متراکم بود.این مستندساز بیان کرد: در همان روزها در اخبار می‌دیدیم که در اروپا در گرمایی بسیار کمتر از ایران بیش از ۱۰ هزار نفر جان باخته‌اند، اما مردم ما در تهران، قم، مشهد، نجف و کربلا که اتفاقاً شهرهای گرمی هستند، حضور بسیار چشمگیری داشتند. این حضور، جز با عشق و علاقه و ارتباط عاطفی با خود حضرت آقا واقعاً امکان‌پذیر نیست. این مسئله فراتر از یک حرکت فرمایشی است. هرچند برای عده‌ای که همه‌چیز را مادی می‌بینند، قابل‌درک نیست. آن‌ها تصور می‌کنند چطور ممکن است عده‌ای از آن‌سوی ایران یا از نقاط دیگر، دو یا سه روز در راه باشند، با گرما و امکانات کم مواجه شوند و بااین‌حال خودشان را به مراسم برسانند.کارگردان مستند «تولید در زمین سوخته» اضافه کرد: به نظر من، عظمت مراسم وداع با رهبر شهید نوعی بازنگری یا زنده‌شدن دوباره برخی مفاهیم و ارزش‌ها بود. مردم می‌دیدند عده‌ای با وجود همه مسائل و فضای جنگ روانی، با چنین جدیت و استقامتی در این گرما و سختی حضور پیدا کرده‌اند. این منظره واقعاً جالب بود. مهم‌ترین وجه این ماجرا، از سوی مستندسازان، عکاسان و فعالان رسانه‌ای، ثبت این اتفاق بود. به نظرم نخستین و مهم‌ترین قدم این است که حادثه‌ای به این بزرگی ثبت شود. طبیعتاً آثار و محصولات فرهنگی و رسانه‌ای مختلفی از این رویداد تولید خواهد شد و این اتفاق قطعاً در تاریخ باقی خواهد ماند.وی ادامه داد: اهمیت دیگر این بود که این رویداد بزرگ از منظرها، سلیقه‌ها و ذهنیت‌های مختلف ثبت شود. بسیاری از دوستانی را که می‌شناختم، همت کردند و به ثبت این ماجرا پرداختند. سوژه‌ای که من دنبال می‌کردم، تعدادی از شیعیان جنوب لبنان بودند که در این مراسم شرکت داشتند. آن‌ها در خط مقدم مقاومت در برابر اسرائیل حضور دارند. من با آن‌ها همراه شدم و در طول این همراهی، خاطرات جنگ را با آن‌ها مرور می‌کردیم. شب‌ها همراهشان به تجمعات می‌رفتیم و از مناطقی که در تهران بمباران شده بود نیز بازدید کردیم؛ بنابراین کار ما فقط به مراسم تشییع محدود نبود، بلکه گستره وسیع‌تری داشت و هم تشییع حضرت آقا و هم اتفاقات جنگ را پوشش دادیم.فرجی درخصوص چگونگی عرضه مستندی که از مراسم تشییع رهبر شهید ساخته است، عنوان کرد: این مستند، اثری تک‌قسمتی است و پخش آن از تلویزیون برای من اولویت دارد.