به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، علی اقتدار در گفت‌وگو با خبرنگار ما توضیح داد که با آغاز تولید و پخش برنامه، نیازهای تازه‌ای پیش روی گروه سازنده قرار گرفت؛ نیازهایی که نشان می‌داد صرف اطلاع‌رسانی نمی‌تواند پاسخگوی انتظار مخاطب امروز باشد. از همین رو، «روی جلد» به‌تدریج از قالب یک برنامه صرفاً خبری فاصله گرفت و به سمت تحلیل، پرونده‌سازی و واکاوی عمیق‌تر مسائل ورزش حرکت کرد. وی معتقد است رسالت رسانه تنها انتقال خبر نیست، بلکه باید بتواند از دل هر رویداد، مسئله‌ای را شناسایی و درباره آن گفت‌وگو ایجاد کند؛ رویکردی که در نهایت به ارتقای فضای ورزش کشور و شکل‌گیری نگاه‌های تازه منجر شود. خبر، نقطه آغاز است نه مقصد به گفته تهیه‌کننده «روی جلد»، ساختار برنامه بر پایه خبر بنا شده، اما خبر پایان کار نیست. هر روز، مهم‌ترین اتفاقات ورزش در ابتدای برنامه مرور می‌شود، اما برخی از این اخبار ظرفیت آن را دارند که به پرونده‌های ویژه تبدیل شوند؛ پرونده‌هایی که دیگر تنها یک خبر نیستند، بلکه موضوعی برای بررسی، تحلیل و گفت‌وگو به شمار می‌روند. وی عنوان کرد: هرگاه احساس شود یک اتفاق ابعاد گسترده‌تری دارد، بخش قابل توجهی از برنامه به آن اختصاص پیدا می‌کند. در چنین شرایطی، کارشناسان، مسئولان یا افراد مرتبط نیز به صورت تلفنی یا حضوری در برنامه حضور پیدا می‌کنند تا موضوع از زوایای مختلف مورد بررسی قرار گیرد. اقتدار تأکید کرد که تلاش گروه سازنده این است که مخاطب پس از پایان برنامه، تنها از یک اتفاق باخبر نشده باشد، بلکه تصویر روشن‌تری از چرایی و پیامدهای آن اتفاق در ذهن داشته باشد. نگاهی فراتر از تیترهای روز یکی دیگر از بخش‌های برنامه، آیتم «در چنین روزی» است؛ بخشی که به مناسبت‌های مهم تاریخ ورزش اختصاص دارد و خاطرات ماندگار ورزش ایران و جهان را مرور می‌کند؛ از گل تاریخی خداداد عزیزی به استرالیا گرفته تا دیگر رویدادهایی که بخشی از حافظه جمعی ورزش‌دوستان را شکل داده‌اند. در کنار آن، پرونده‌های توصیفی نیز جایگاه ویژه‌ای در «روی جلد» دارند؛ پرونده‌هایی که با هدف افزایش آگاهی مخاطب طراحی شده‌اند و تلاش می‌کنند اطلاعاتی فراتر از اخبار روز در اختیار بینندگان قرار دهند. معرفی رویدادهای مهم، اماکن ورزشی، رقابت‌های بین‌المللی یا موضوعات کمتر شناخته‌شده، بخشی از این رویکرد آموزشی است. به اعتقاد اقتدار، رسانه ورزشی نباید تنها مصرف‌کننده خبر باشد؛ بلکه باید به افزایش سطح دانش مخاطب نیز کمک کند. یک اتاق سردبیری روی آنتن فضای برنامه نیز با همین نگاه طراحی شده است. «روی جلد» بیش از آنکه شبیه یک اجرای مرسوم تلویزیونی باشد، فضایی شبیه اتاق سردبیری یک روزنامه دارد؛ جایی که اعضای تحریریه دور یک میز می‌نشینند، داده‌ها را کنار هم قرار می‌دهند، درباره سوژه‌ها بحث می‌کنند و در نهایت به جمع‌بندی می‌رسند. اقتدار گفت: به همین دلیل، معیار انتخاب مجریان و اعضای تیم، صرفاً توانایی اجرا نبوده است. آنچه بیش از هر چیز اهمیت داشته، نگاه ژورنالیستی، قدرت تحلیل و توانایی سوژه‌پردازی بوده است؛ اینکه مجری بتواند از دل یک خبر، مسئله‌ای تازه استخراج کند و مخاطب را به فکر وادارد. تمرکز بر مسئله، نه حاشیه تهیه‌کننده «روی جلد» معتقد است مهم‌ترین تفاوت این برنامه با بسیاری از نمونه‌های مشابه، سرعت عمل در کنار عمق نگاه است. از یک سو، برنامه به دلیل پخش روزانه می‌تواند نسبت به رویدادهای ورزش واکنش فوری داشته باشد و از سوی دیگر، تلاش می‌کند این واکنش در سطح خبر متوقف نشود. وی تأکید کرد که مسئله‌شناسی، تحلیل و آگاهی‌بخشی سه ستون اصلی «روی جلد» هستند؛ سه مؤلفه‌ای که قرار است هویت برنامه را از دیگر تولیدات مشابه متمایز کنند. هدف نهایی؛ تغییر نگاه به ورزش اقتدار در پایان گفت‌وگو، از مهم‌ترین آرزوی خود برای این برنامه گفت؛ آرزویی که فراتر از افزایش مخاطب یا موفقیت تلویزیونی است. این تهیه‌کننده معتقد است اخبار، ذاتاً عمر کوتاهی دارند و معمولاً مسائل را ساده‌سازی می‌کنند؛ اتفاقی رخ می‌دهد، روایت می‌شود و خیلی زود جای خود را به خبری تازه می‌دهد. اما «روی جلد» می‌خواهد این چرخه را بشکند و مخاطب را از سطح خبر به عمق مسئله ببرد. به باور وی، اگر این برنامه بتواند نگاه مخاطبان را از پرداخت‌های مقطعی و روزمره به سمت تحلیل‌های بلندمدت سوق دهد و سهمی هرچند کوچک در ارتقای گفتمان ورزش ایران داشته باشد، به مأموریت اصلی خود دست یافته است؛ مأموریتی که در آن، خبر تنها آغاز راه است و مقصد، تغییر نگاه به ورزش.