به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، امین رهبر با استناد به بازخوردهای نویسندگان حاضر در نشست با احمد پهلوانیان، معاون صدای رسانه ملی، اظهار کرد: اگرچه توفیق حضور در این نشست را نداشتم، اما آنچه بیش از همه در روایت همکارانم به چشم می‌آمد، توجه معاون صدا به جایگاه نویسندگان و کیفیت متن در رادیو بود. به گفته نویسندگان حاضر، اختصاص زمان برای شنیدن مستقیم دغدغه‌ها و پیشنهادهای آنان، احساس ارزشمندی و امید بیشتری در میان نویسندگان ایجاد کرده و بسیاری معتقد بودند این گفت‌وگوها می‌تواند انگیزه‌ای تازه برای پویایی بیشتر و خلق آثار ماندگارتر در رادیو باشد.وی تأکید کرد: امیدوارم این نگاه ارزشمند استمرار پیدا کند، زیرا سرمایه‌گذاری بر نویسنده، در نهایت سرمایه‌گذاری بر کیفیت رادیوست.رهبر با تأکید بر جایگاه نویسنده در تولید آثار نمایشی گفت: «نویسنده نقطه آغاز تولید در رادیو است و در حوزه نمایش، این جایگاه اهمیتی دوچندان دارد. نمایش رادیویی پیش از آنکه با صدا، موسیقی، افکت یا کارگردانی جان بگیرد، با متن متولد می‌شود.وی ادامه داد: نویسندگی نمایش رادیویی همانند نویسندگی تئاتر و سینما، فعالیتی کاملاً تخصصی است. هرچند همه حوزه‌های نویسندگی در رادیو ارزشمند و اثرگذار هستند، اما نویسنده نمایش رادیویی باید جهانی کامل را تنها با اتکا به کلمات، شخصیت‌پردازی، دیالوگ، ریتم، کنش و تخیل مخاطب خلق کند؛ از همین رو، این حوزه یکی از پیچیده‌ترین و فنی‌ترین شاخه‌های نویسندگی در عرصه هنرهای نمایشی به شمار می‌رود.مدیر متون و ادبیات نمایشی اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو و رادیو نمایش با اشاره به روند شکل‌گیری دفتر ادبیات نمایشی اظهار کرد: در اوایل دهه ۹۰، با تأسیس دفتر ادبیات نمایشی، نگاه تخصصی به تولید متن در رادیو شکل منسجم‌تری پیدا کرد. این دفتر با مدیریت استاد نادر برهانی‌مرند و همراهی ۱۴ سردبیر، به مرکزی برای ایده‌پردازی، هدایت، ارزیابی و ارتقای متون نمایشی تبدیل شد و نقش مؤثری در افزایش کیفیت نمایش‌های رادیویی ایفا کرد.وی افزود: پس از چند سال، این دفتر تعطیل و جایگاه سردبیری از ساختار اداری حذف شد؛ اتفاقی که فاصله نویسندگان را با فرایند حرفه‌ای تولید بیشتر کرد. از سال ۱۴۰۰ و با حمایت محسن سوهانی، دفتر ادبیات نمایشی دوباره احیا شد و امروز با حضور استادانی همچون نادر برهانی‌مرند، مجید نظری‌نسب، ایوب آقاخانی، شهلا دباغی، حسین تفنگدار، آشا محرابی، ملیحه مرادی جعفری و داریوش مؤدبیان به فعالیت خود ادامه می‌دهد. البته برخی از این استادان به دلیل کاهش حجم تولید و مشغله‌های دیگر، فرصت همکاری مستمر کمتری دارند، اما همواره بدون هیچ چشمداشتی، حامی دفتر ادبیات نمایشی و پشتیبان جریان ارتقای متن در رادیو بوده‌اند و هر زمان که نیاز بوده، تجربه و دانش خود را در اختیار این مجموعه قرار داده‌اند.رهبر با بیان اینکه دفتر ادبیات نمایشی صرفاً یک واحد اداری نیست، گفت: این دفتر اتاق فکر نمایش رادیویی است؛ جایی که ایده‌ها پرورش می‌یابند، نویسندگان جوان در کنار استادان برجسته آموزش می‌بینند و زمینه همکاری با بزرگان تئاتر، سینما و ادبیات نمایشی فراهم می‌شود. هر اندازه به متن و نویسنده بها داده شود، کیفیت آثار رادیویی نیز ارتقا خواهد یافت.وی در پایان اظهار کرد: انتظار می‌رود به وضعیت معیشتی نویسندگان نمایش رادیویی نیز توجه بیشتری شود، زیرا دستمزد آنان با میزان تخصص، پژوهش و زمانی که صرف خلق یک اثر نمایشی می‌کنند، تناسبی ندارد. بااین‌حال، نویسندگان نمایش رادیویی همواره با نجابت، تعهد و وفاداری در کنار رادیو مانده‌اند و این سرمایه انسانی، بزرگ‌ترین پشتوانه این رسانه است. پیشنهاد تشکیل انجمن نویسندگان نیز می‌تواند گامی مؤثر در هویت‌بخشی، حمایت حرفه‌ای و ارتقای جایگاه نویسندگان باشد.