به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی افزود: خبرنگاران، مانند نیروهای مسلح، آتش‌نشانان و نیروهای اورژانس، به‌محض وقوع حادثه در خط مقدم قرار می‌گیرند و برای اطلاع‌رسانی باید در محل حاضر شوند. جنگ ۱۲روزه، اگرچه ازنظر زمانی طولانی نبود، ازنظر کمی و کیفی تجربه‌ای برای خبرنگاران به همراه داشت که باعث شد برای روزهای سخت‌تر آماده شوند. این خبرنگار ورزشی گفت: در جریان اصابت به ساختمان شیشه‌ای، من مأموریت بودم، اما دو یا سه نفر از همکارانمان در این ساختمان به شهادت رسیدند. این اتفاق روزهای بسیار سختی را برای ما رقم زد. پس‌ازآن نیز در روزهای تلخ دی ۱۴۰۴، همکارانمان برای اطلاع‌رسانی و مقابله با فضاسازی رسانه‌های بیگانه، که نقاط مختلف ایران را ملتهب نشان می‌دادند، در مسیرها و محل‌های مختلف حضور پیدا می‌کردند و صحت اخبار را می‌سنجیدند. ضیایی ادامه داد: پس از پایان آن روزهای جنگی، حملات دیگری از سوی دشمن انجام شد و ۹ اسفند فرا رسید که به سالروز شهادت رهبر انقلاب تبدیل شد. آن روز در سازمان بودم. خبرنگاران ورزشی مشغول گزارش بازی استقلال و مسابقات لیگ برتر فوتبال بودند که موشک‌های تاماهاوک امریکایی از شمال تهران آمدند. پس‌ازآن، تجمعات شبانه شکل گرفت و خبرنگاران، حتی در جریان بمباران، شبانه‌روز برای پوشش این تجمعات پای‌کار بودند. وی یادآوری کرد: در روزهای جنگ، برای تهیه گزارش، گروهی تشکیل دادیم و به‌صورت شبانه‌روزی آنلاین بودیم. بیشتر ما به خانواده‌هایمان گفته بودیم که برای مدتی در دسترس نیستیم و از آن‌ها خواسته بودیم به محلی کم‌خطرتر بروند. هرجا اصابتی رخ می‌داد، سریع به آن منطقه می‌رفتیم. در یکی از همان روزها، به‌محض وقوع اصابت، به ورزشگاه ۱۲هزارنفری آزادی رفتم. آن روز یکی از تلخ‌ترین روزهای کار خبرنگاری من بود. ما در این ورزشگاه مسابقات لیگ ملت‌های والیبال، بسکتبال و فوتسال را پوشش داده و خاطرات بسیار خوبی داشتیم، اما دیدن زبانه‌های آتش در آن مکان خاطره‌انگیز، بسیار تلخ بود. این خبرنگار عنوان کرد: پس‌ازآن، ورزشگاه‌های مختلف تهران نیز مورد اصابت قرار گرفتند. درحالی‌که مراکز ورزشی، اورژانس، بیمارستان‌ها و آتش‌نشانی باید از مصونیت برخوردار باشند و نباید هدف حمله قرار گیرند. حتی جایی را هدف قرار دادند که نشان هلال‌احمر داشت. در یکی از روزهای جنگ، به خیابان دانشگاه جنگ رفتم. همان روز اعلام شده بود که هواپیماهای بسیاری وارد منطقه شده‌اند و حدود ساعت پنج‌ونیم صبح، دیوار صوتی شکسته شده بود. منطقه بیت رهبری، خیابان دانشگاه جنگ و بخش‌هایی از مراکز ارتش و سپاه هدف قرار گرفت. حدود ساعت هفت‌ونیم صبح برای تهیه گزارش به آنجا رفتیم. حملات ادامه داشت و هرچند لحظه یک‌بار، نقطه‌ای هدف قرار می‌گرفت. مانند همیشه، ارتباط زنده با آنتن را هماهنگ کردیم. وی اضافه کرد: به‌محض اینکه یک دقیقه از گزارش من گذشت، در فاصله‌ای نزدیک، جنگنده‌ای نقطه‌ای را هدف قرار داد. این یکی از خاطرات دوران جنگ بود و فیلم آن لحظه نیز بسیار بازنشر شد. برخی رسانه‌ها واکنش و شجاعت خبرنگار صداوسیما را با فرار خبرنگاران خارجی مقایسه کردند. ضیایی تأکید کرد: برای پوشش جنگ، از تجربه‌هایی که در رویدادهای بزرگ ورزشی به دست آورده بودم، استفاده کردم. ما پیش‌تر پوشش برنامه با تلفن همراه، قاب‌بندی با موبایل و تنظیم صدا را آموخته بودیم. آموزش‌ها و تجربه تدوین با تلفن همراه نیز به عملکرد ما در بحران کمک کرد. اکنون بسیاری از همکاران، نرم‌افزارهای تدوین را روی تلفن همراه خود دارند و محتوای رسانه‌ای با سرعت آماده تحویل می‌شود. وی درخصوص دیدگاهش نسبت به آینده کشور نیز توضیح داد: من آینده ایران را به‌واسطه مقاومت مردم روشن می‌بینم. ما مقاومت کردیم و حتی ترامپ هم اذعان کرد ایرانی‌ها مردمی سرسخت هستند. با وجود تحریم‌های اقتصادی، شرایط خاص کشور و شهادت رهبرمان، همین‌که اعتراف می‌کنند ایرانی‌ها سرسخت هستند، ارزش بسیاری دارد. مقاومت مردم ایران باعث می‌شود در سال‌های آینده بهترین روزها را تجربه کنیم. ضیایی در مورد میزان رضایتش از عملکرد خود در جنگ نیز اظهار کرد: در حد توان و بضاعت خودم تلاش کردم و هر کاری از دستم برمی‌آمد، برای کشورم انجام دادم. ما در دوران بحران و جنگ در میدان حضور داشتیم، چراکه همیشه مدیون ایران اسلامی هستیم. بنابراین در جنگ تلاش کردیم هر کاری انجام می‌دهیم، برای کشورمان و در مسیر خدمت به آن باشد.