با تهیه‌کننده‌ای که تولید این برنامه را رسالت زندگی خودش برای اثبات عالم غیب می‌داند

عباس موزون در تدارک تولیدات تازه‌ است؛ از دفاع‌مقدس تا اقوام ایرانی.

به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، عباس موزون، تهیه‌کننده، محقق و میزبان برنامه «زندگی پس‌از زندگی» که ششمین فصل آن هم‌زمان با عید نوروز و ماه مبارک رمضان سال 1404 روی آنتن رفت و در ردیف پرمخاطب‌ترین برنامه‌های مناسبتی قرار گرفت، درباره شکل‌گیری فکر اولیه این برنامه و حس‌وحال خودش پس‌از چند سال تجربه جمع‌آوری مستندات درباره عالم غیب و دنیای پس‌از مرگ، به هفته‌نامه صداوسیما توضیح داد: سال‌ها قبل احساس کردم نیاز به اثبات عالم غیب دارم تا اطرافیان، دوستان، رفقا، خانواده و همه کسانی که با آنان ارتباط داشتیم هم دراین ‌زمینه به یقین برسند و تردیدی برای هیچ‌کدام از ما باقی نماند.
وی تصریح کرد: مباحث زیادی برای اثبات مسئله داشتم و دنبال راهی بودم تا بتوانم این کار را انجام دهم. در سن ۲۴سالگی و زمانی که افسر وظیفه بودم، تحقیقات یک آقای دکتر آمریکایی به‌نام ریموند مؤدی را دیدم و با سبک کار او آشنا شدم و از همان‌جا تحقیقات و مطالعات من درباره مسئله حیات بعداز مرگ شروع شد.
موزون ادامه داد: درواقع، کار من و دغدغه‌ام درخصوص مسئله زندگی پس‌از زندگی از حدود ۲۸ سال پیش آغاز شد. آن‌ زمان بسیار جوان بودم و حدود ۹ سالی بود که در سینمای جوان فعالیت می‌کردم و درزمینه تئاتر، عکاسی، فیلم‌سازی و… تجربیاتی داشتم و دوره‌هایی دیده بودم و هم‌زمان که تحقیقات ریموند مؤدی ذهنم را درگیر کرده بود، فکر می‌کردم که چرا این تحقیقات در حوزه کار رسانه‌ای ضعیف‌اند و دوست داشتم که درباره آن یک برنامه تلویزیونی و مستند باکیفیت که در شأن این محتوا باشد، ساخته شود.
این مجری و تهیه‌کننده عنوان کرد: بعداز اینکه ازدواج کردم، مشغول نوشتن کتابی با موضوع زندگی بعد‌از زندگی شدم؛ اما همسرم پیشنهاد کرد که کتاب را رها کنم و برنامه تلویزیونی بسازم. این درحالی بود که امکان مالی نداشتم. درنهایت، همسرم زمینی داشت که آن را برای رسیدن به هدفمان فروخت و ما کارمان را شروع کردیم.
موزون با تأکید بر اینکه «زندگی پس‌از زندگی»، همه زندگی اوست، اظهار کرد: این برنامه زندگی بنده، همسرم و همه مخاطبان این برنامه است که طبق آمارِ سال‌های قبل سازمان صداوسیما، حدود ۴۰میلیون نفر ایرانی دنبال‌کننده آن بوده‌اند. پس، ما زندگی خودمان را رها نمی‌کنیم؛ اما درعین‌حال، کارهای دیگری هم دارم که درصدد تهیه و تولید آن هستیم.
وی با بیان دغدغه‌هایش درخصوص کشور ادامه داد: من دغدغه‌های بیشتری برای ایرانِ دلم دارم و امسال از خدا خواستم که کمک کند به دغدغه‌های دیگرم هم برسم. ایرانِ عزیز خیلی کار ناشده و ناتمام دارد. باید برای آن‌ها تلاش کنیم. به همین منظور، یک کار دفاع‌مقدسی در نظر دارم که احتمالاً در قالب نمایشی تولید خواهد شد. همچنین، ساخت اثری در قالب مستند را هم مد نظر دارم که درباره اقوام ایرانی است.
موزون در ادامه افزود: فعلاً به‌دنبال برنامه‌ریزی برای ساخت این دو اثرم و باید ببینم اوضاع به چه شکل پیش می‌رود. البته هنوز طرح‌هایم در حد مذاکره‌اند و به مرحله تولید یا پیش‌تولید نرسیده‌ایم. یکی از الزامات برای این کار پیدا کردن یک حامی مالی است.
این پژوهشگر و برنامه‌ساز، درخصوص فصل ششم «زندگی پس‌از زندگی» و بازخوردهای متفاوتی که درخصوص دوره‌های قبل دریافت کرده، توضیح داد: در این فصل ما سعی کردیم با مستندات بیشتری که در برنامه ارائه می‌کنیم، باعث به یقین رسیدن مخاطب شویم؛ چراکه ما مخاطبان مرددی داشتیم که باید به ابهامات و تردیدهای ذهنی آن‌ها پاسخ داده می‌شد.
وی با تأکید بر اینکه به‌واسطه داده‌های مستند در فصل جدید برنامه، بخش زیادی از مخاطبان مردد به یقین و اقناع رسیدند، تصریح کرد: خوشحالیم که بخش زیادی از مخاطبان ما از مرزهای تردید عبور کردند و به سرزمین باور رسیدند. دیار باور و یقین امسال شلوغ‌تر شد و شاید این بزرگ‌ترین دستاورد «زندگی پس‌از زندگی» در فصل اخیر باشد.
موزون ضمن اشاره به بیشترین نکاتی که امسال ازسوی مخاطبان دریافت کرده ‌است، خاطرنشان کرد: واکنش‌های مختلفی طی این سال‌ها دریافت کردیم و در فصل ششم نیز افراد زیادی درباره نکاتی از تحول در زندگی، اندیشه و روشی که در پیش گرفته بودند، با ما در میان می‌گذاشتند. همین اواخر آقایی که مسئول نگهداری از موزه‌ای بود، متوجه شد که من در آن محل حضور دارم و قبل‌از اینکه بروم، خودش را رساند و از تحولاتی که در زندگی تجربه کرده بود، گفت و حتی با همسرش تماس گرفت و با او نیز تلفنی صحبت کردیم. گریه می‌کردند و حس‌وحال خاصی داشتند. واقعاً ازاین‌دست موارد بسیار زیاد است که به ما می‌گویند با دیدن «زندگی پس‌از زندگی» متحول شده‌اند و سبک زندگی و دیدگاهشان به همه‌چیز فرق کرده است.
وی یادآوری کرد: امکان ندارد که در خیابان قدم بزنم یا از خانه بیرون بروم و لااقل یک نفر با من از تحول در زندگی و افکارش بعداز تماشای «زندگی پس‌از زندگی» صحبت نکند. من هم واقعاً با خوشحالی، حتی اگر عجله داشته باشم، می‌ایستم و با اشتیاق فراوان حرف‌هایشان را می‌شنوم. درحقیقت، بازخوردها به «زندگی پس‌از زندگی» را روزانه از کف خیابان دریافت می‌کنم.
موزون اضافه کرد: به سفری رفته بودیم و آقایی با خانواده‌اش در یک رستوران ایستاده بودند. سلام و احوال‌پرسی کردند و چند دقیقه‌ای باهم صحبت کردیم. او می‌گفت که من تمام عمرم نماز نمی‌خواندم؛ ولی حالا نماز می‌خوانم. همسرش هم از تغییرات اخلاقی او تعریف می‌کرد. واقعاً احساس خوبی پیدا می‌کنم، وقتی می‌بینم انتقال تجربه‌های نزدیک به مرگ و ارائه مستندات تا چه اندازه توانسته مخاطبان را به یقین برساند.

فاطمه رستمی - خبرنگار