پارهای وقتها یک سریال تلویزیونی علاوه بر سرگرم کردن مخاطب، حامل یک پیام فرهنگی است و یک پله بالاتر، گاهی به حیطه فرهنگسازی هم ورود میکند و در مقام طلیعهدار یک جریان فرهنگی قد علم میکند. این سریالها اگرچه خیلی پرشمار نیستند اما ماندگارند در خاطر جمعی بینندگان قاب جادویی. بیگفتوگو یکی از این سریالها مجموعه نمایشی «کتابفروشی هدهد» به کارگردانی مرضیه برومند است که در سالهای میانی دهه 80 روی آنتن شبکه 3 سیما میرفت و قضا را ببین، بسیار هم پرمخاطب بود.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، سریال «کتابفروشی هدهد» صریح و بی واسطه کتابخوانی را ارج مینهاد و دست دوستی به سوی یار مهربان دراز کرده بود. مرضیه برومند در پسِ روایت حکایت جوانی به نام کیوان کتابچی (با بازی امیرحسین صدیق) که پس از فوت پدر کتابفروشش و در پسِ سهمخواهی خواهر و شوهرخواهرش از میراث پدری، با تهیه اتوبوسی، کتابفروشی سیاری را راه اندازی میکرد، تبیین اهمیت کتابخوانی و لزوم توجه به کتاب را هدفگذاری کرده بود. هنرِ خانم کارگردان اما، در آمیختن هوشمندانه و تردستانه درام و کمدی با سوژه کتاب و کتابخوانی بود که خروجی جذاب و دلخواستهای را در معرض دید مخاطبان قرار میداد.
کیوان کتابچی به همراه آقا غلام، راننده اتوبوس (محمود بصیری) هر روز بساط کتابفروشی سیارشان را در محله، کوی و برزن و راسته جدیدی پهن و قصه جدیدی را ساز میکردند بر اثر اتفاقی، معاشرتی، سفارش کتابی، سوءتفاهمی، جار و جنجالی... خلاصه به بهانهای. از آنسو، شوهرخواهر کیوان (علی اوسیوند) با میراث بادآورده، یک پیتزافروشی راهاندازی کرده بود که آنهم ماجراهای خودش را داشت و دردسرهای خودش را.
کیوان کتابچی که میراث پدر را از کف رفته میدید، بر اثر علاقه وافر (تو بخوان عشق) به کتاب، اتوبوسی را به کتابفروشی تبدیل کرده بود به نیابت از کتابفروشی قدیمی از دست رفته پدری. کیوان فقط کتابفروش نبود؛ او با کتاب زندگی میکرد.
امیرحسین صدیق در شمایل کاراکتر کیوان همان نقش مألوف همیشگیاش در آن سالها یعنی جوانی مهربان، خجول و دستوپاچلفتی را به نمایش میگذاشت. فیلمنامه جذاب نغمه ثمینی و ساختار قوی سریال، حاصل تدبیر و تجربه برومند، اما میچربید به همه تکرارها و نقصانهای کوچک.
سریال «کتابفروشی هدهد» یک اثر نمایشی جذاب با بار فرهنگی فوقالعاده بود، بدون آنکه در دام کلیشه بیفتد و در تله شعار و نصیحت گرفتار آید. سریال ماندگار مرضیه برومند اما، فقط بار و پیام فرهنگی صرف نداشت، که جریانسازی هم میکرد. بعد از پخش سریال «کتابفروشی هدهد» بودند کتابدوستانی که به انحای مختلف و به مدد وسایل نقلیه از هر نوع، کتابفروشی سیار راه انداختند و یار مهربان را به دورترین نقاط کشور بردند و در دسترس محرومترین اقشار جامعه قرار دادند، دغدغهمندانه. از این منظر میتوان این سریال را یک جریانساز فرهنگی تلقی کرد و به سازندگانش تبریک و دستمریزاد گفت.
هفته کتاب و کتابخوانی محملی شد برای خاطرهبازی و نگارش این چند سطر، از برای ادای دین و احترام به کسانی که دل در گروی فرهنگ داشته و کتاب را سخت دوست میدارند، به ویژه به برنامهسازان رادیویی و تلویزیونی در هر قالب و خاصه، به دستاندرکاران سریال «کتابفروشی هدهد»، از کارگردان و نویسنده و تهیهکننده گرفته تا آکتورها و عوامل جلو و پشت دوربین.