در روزگاری که رسانهها سهم بزرگی در شکلدهی به فرهنگ و زبان جامعه دارند، حفظ زبان فارسی بهعنوان میراث مشترک همه ایرانیان، بیش از گذشته اهمیت یافته است. در ادامه، گفتوگوی ما را با محیا اسناوندی یکی از مجریان تلویزیون میخوانید که در زمینه برنامههای خانوادهمحور فعالیت داشته است.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، محیا اسناوندی مجری صداوسیما در گفتوگو با خبرنگار ما درباره نقش تلویزیون در پاسداشت زبان و ادبیات فارسی اظهار کرد: زبان فارسی تنها یک ابزار ارتباطی نیست؛ بخشی از هویت و میراث ماست. وقتی به آن از زاویه میراث نگاه کنیم، مسئولیتی بر دوش ما میگذارد. باید حواسمان باشد در خانه چطور با فرزندانمان صحبت میکنیم، چه شعری برایشان میخوانیم، چه کتابی معرفی میکنیم و حتی چه سریالی را با هم دنبال میکنیم. همه اینها در ذهن و فرهنگ نسل آینده اثر میگذارند. به همین دلیل، نه فقط تلویزیون، بلکه هر رسانه دیداری، شنیداری و مکتوب، باید مراقب زبان و محتوای خود باشد.
وی افزود: من معتقدم که حفظ زبان فارسی و ارزشهای فرهنگی، فقط وظیفه رسانهها نیست؛ هرکس در خانه، بهعنوان مادر، پدر، خواهر یا دوست، در این مسیر تأثیرگذار است. اگر همه احساس کنیم که این مسئولیت بخشی از "تکلیف فرهنگی" ماست، بیشک حال زبان و حال جامعهمان بهتر خواهد شد.
مجری برنامه «از مامان بگو» بیان کرد: تلویزیون مخاطبانی از نسلها و گروههای مختلف دارد، پس وظیفهاش سنگینتر است. باید به محتوا و فرمِ ارائه با دقت و تفکر بپردازد. خوشبختانه این روند در سالهای اخیر مدیریتیتر و هدفمندتر دنبال میشود.
وی با بیان اینکه در این روند، انتقادها از عملکرد رسانه همیشه وجود داشته است، گفت: انتقاد همیشه لازم است و به بهبود عملکرد کمک میکند. در هر دوره، رسانه با چالشها و نقدهایی روبهرو بوده که باعث رشد آن شده است. ما باید انتقادها را بشنویم، روی آنها تأمل کنیم و با ذهن باز تصمیم بگیریم تا خروجی کار حرفهایتر شود.
اسناوندی ادامه داد: من اعتقاد دارم که اگر تفکرها و سلیقههای مختلف در رسانه حضور داشته باشند، نتیجه، مخاطبانی جامعتر و رضایتمندتر خواهد بود. تمرکز روی تکثر نظرات و نگاهها، بهجای محدود کردن آنها، میتواند سطح تفکر و ذائقه فرهنگی جامعه را ارتقا دهد.
مجری صداوسیما همچنین ضمن اشاره به برنامه «از مامان بگو» گفت: این برنامه مخاطبان گستردهای از اقشار مختلف دارد، چرا که موضوع «مادر» تنها یک واژه نیست، یک جهانِ مشترک انسانی است. همه ما «مامان» را زیستهایم و تجربه کردهایم. همین حس مشترک باعث میشود مخاطبان از سنین و طبقات مختلف با برنامه ارتباط برقرار کنند. تلاش ما این بوده که از زاویهای انسانی و عاطفی، اما واقعگرا، به نقش مادر و خانواده نگاه کنیم.
وی در پاسخ به این سوال که در اجرای این برنامه، کدام لحظه برایتان دشوارتر بوده است، اظهار کرد: گفتوگو با خانوادههای شهدای اخیر، بهویژه مادران و همسرانشان، برایم بسیار سخت و سنگین بود. میخواستیم اقتدار و استقامت آنها را نشان دهیم، اما تلخی فقدان گاه بغض را در گلو مینشاند و چشمها را بارانی میکرد. آن لحظهها واقعاً فشار ذهنی و احساسی زیادی داشت، ولی در عین حال از پرمعناترین تجربههای من بود.