راحله امینیان، مجری و برنامهساز میگوید: نمیتوان تغییر دیدگاهها نسبت به جایگاه زنان در ساختار جامعه طی سالهای اخیر را نادیده گرفت که به تبعیت از آن، رسانه ملی نیز در این چرخه تحولی قرار گرفته است.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، امینیان در همین باره توضیح داد: برنامههایی در سالهای اخیر روی آنتن رفته که حضور مؤثر زنان در عرصههای گوناگون را به نمایش گذاشته و موفق هم بوده است، اما در حوزه پرداختن به مطالبات زنان در تولیدات صداوسیما شاید عملکرد مطلوبی نداشتهایم. البته در همین حوزه نیز برخی برنامهها بهصورت جزیرهای مسائل زنان را مورد تأکید قرار دادهاند؛ ازجمله برنامه شنبهشبهای «تهران ۲۰» که یک سال و چند ماه است به بحث مطالبات زنان و خانواده میپردازد. بااینحال هنوز خلأهای بزرگی وجود دارد و باید اقداماتی انجام داد.
این مجری با تأکید بر اینکه نگاه به زنان باید جامع باشد تا مباحث الکن باقی نماند، اضافه کرد: باید همه لایهها و پوستههای جامعه را بشناسیم و از قشرهایی که در این سطوح متفاوت زندگی میکنند درک درستی داشته باشیم. آگاهی کافی و فهم دقیق، کمک میکند که برنامهها تکبعدی نباشند. باید هرگاه از مردم صحبت میکنیم، دیدگاههای فکری مختلف آنها را در نظر بگیریم. انصافاً در این دوره مدیریتی، وضع بهتر شده، ولی روند حرکت در این مسیر شاید کند باشد و باید با سرعت بیشتری به تولید محتوای غنی بپردازیم.
وی متذکر شد: دیدگاههای تکراری یکی از مشکلات تولیدات رسانهای در حوزه بانوان است. اکنون هر شبکهای با تولیداتش زنان و مردان موفق جامعه را پوشش میدهد، ولی بهمرور رنگ و شکل این تولید محتوا به تکرار میافتد و جذابیت گذشته را ندارد. در گروههای جوانتر جامعه نیز یکی از مسائل مهم، خودتحقیری است. ما باید با معرفی هویت پرافتخار خودمان در رسانه ملی، نوجوانان و جوانان را از خودتحقیری دور نگه داریم و توجه به همین نکته در تولیدات مربوط به بانوان نیز میتواند مورد تأکید قرار بگیرد و سطح آثار را ارتقا دهد.
امینیان ضمن اشاره به اینکه باید نگاه منصفانهای در تولید برنامه در حیطه مسائل مربوط به زنان داشت، بیان کرد: همانقدر که پیشرفتها و توفیقات یک زن را روایت میکنیم، باید سختیهایی که تجربه کرده را از یاد نبریم. همچنین نگاهی موازی به این مسئله داشته باشیم که جامعه و قوانین چطور میتوانند مسیر را برای دستیابی بانوان به اهدافشان هموار کنند و به نظرم توجه به چنین گزارههایی در تولیدات رسانهای، یک مسئولیت اجتماعی است.
این مجری تلویزیون عنوان کرد: رهبر معظم انقلاب اسلامی اخیراً، در دیدار مردمیبه مناسبت میلاد حضرت فاطمه زهرا (س) به بحث عدالت در خصوص بانوان پرداختند. برنامهسازان با توجه به منویات رهبری، شاخص روشنی برای تولید محتوا در دست دارند و میتوانند آثاری را روانه آنتن کنند که اقدامات انجام گرفته درزمینه عدالت را شرح دهد و از سوی دیگر کارهایی را که میتوان برای بهبود اوضاع انجام داد، معرفی کنند.
وی اضافه کرد: اگر مطالبات زنان روی آنتن مطرح و مسئول مربوطه نیز به برنامه دعوت شود، از یکسو اقدامات صورت گرفته مرور میشود و از سمت دیگر نقاط مغفول و خلأها را بهتر میشناسیم و میتوانیم برای عبور از مشکلات راهحل پیدا کنیم. درواقع بزرگنمایی در تعریف دستاوردها در برنامههای صداوسیما، بهصورتی که مخاطب آن را نپذیرد یا سیاهنمایی که موجب ناامیدی زنانی شود که برای رسیدن به اهدافشان تلاش میکنند، غلط است. ما باید معقول، متعادل و برآمده از دل جامعه در رسانه ملی صحبت کنیم. بهصورتی که نخبگان و آحاد مخاطبان خودشان را در قاب رسانه ببینند و احساس نکنند تولیدات تنها مختص یک گروه است.
امینیان در پاسخ به پرسشی در خصوص چهره متفاوتی که از بانوان رسانه ملی طی جنگ تحمیلی ۱۲روزه، جنگ غزه و لبنان مخابره شد، مبدأ این شجاعت و ایثارگری و لزوم برجستهسازی آن نیز توضیح داد: بدون شعار و اغراق همه ما سرباز رسانه هستیم و در بزنگاههایی مانند جنگ تحمیلی ۱۲روزه، وقت ادای دین نسبت به آموزشهایی است که طی کردهایم. پیش از جنگ ۱۲روزه، حوادث غزه و لبنان رسالت رسانهای را به همه ما گوشزد کرد. ما همواره از جنگها روایتهای مردانه و خبری میشنیدیم، ولی در غزه باید روایتهای زنان و کودکان به گوش دنیا میرسید و همان روایتها بود که دنیا را منقلب و توجه همه مردم را به مسئله فلسطین جلب کرد.
این مجری افزود: در آن روزها احساس کردم باید دستبهکار شوم و بهعنوان یک زن فعال در رسانه، داوطلبانه به ضاحیه رفتم تا روایت متفاوت خودم را از جبهه مقاومت عرضه کنم. اثرگذاری روایتهای زنانه در صداوسیما بسیار بالا بود و حتی مدیران ارشد سازمان را نسبت به تفاوت روایتهای زنانه از جنگ حساس کرد.
در ادامه امینیان یادآوری کرد: زمانی که جنگ تحمیلی ۱۲روزه در کشور رخ داد، دیدیم که تجربه روایتگری بانوان از جنگ غزه و لبنان، خلأ این شکل از بیان و شرح وقایع را پرکرده است. بانوان رسانه ملی در روزهای جنگ در میدان بودند و گزارشهای خود را ارائه میدادند و اوج این تلاشها را در ۲۶ خرداد و حمله رژیم صهیونیستی به ساختمان شیشهای مشاهده کردیم و اثرگذاری حضور زنانه و روایتگری بانوان همکار در اوج خطر را نمیتوان نادیده گرفت که بنبست «زنان نمیتوانند از جنگ روایت کنند» را درهم شکست.