به مناسبت فرا رسیدن سالروز آزادسازی خرمشهر

با نزدیک شدن به سالروز آزادسازی خرمشهر، بار دیگر خاطره روزهایی زنده می‌شود که در میان آتش و خون، صدای روایتگران رسانه در کنار رزمندگان طنین‌انداز بود. در آن روزهای سرنوشت‌ساز، گزارشگران رادیو با روایت لحظه‌های مقاومت و پیروزی، امید و ایستادگی یک ملت را به گوش ایران رساندند.

به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، هر سال که به خرداد نزدیک می‌شویم، بوی باروت و خاک خرمشهر در حافظه تاریخی این سرزمین زنده می‌شود. اما میان نخل های سربرنیاورده و خون‌هایی که به نهر کارون ریخت، مردمانی هم از جنس رسانه بودند؛ روایتگرانی که رشادت‌هایی را باز می‌گفتند که در قاب تصویر نمی‌گنجید و باید شنیده می‌شد. خوب می‌دانم که ما مقاومت را فقط «نقل» نکردیم، آن را با صدا زیستیم. 

در محاصره دود و آتش، وقتی گلوله‌ها بر سنگرها فرود می‌آمد، وظیفه ما سبک‌تر از یک رزمنده نبود. با صدایی که نباید می‌لرزید، شکست‌ناپذیری یک ملت را روایت می‌کردیم. تفاوت گزارشگر رادیو ایران با دیگران در همین «صدا»ی بی‌واسطه است؛ صدایی که از میان موج، به جان مردم می‌نشیند. ضبط ناله باد در نیزارهای کارون، فریاد تکبیر رزمندگان در شب عملیات، و آن سکوتی که پیش از اعلام آزادی خرمشهر برقرار شد، همه بخشی از روایتی بودند که قرار بود امید را زنده نگه دارد. 

این روزها که سالروز آزادی خرمشهر را گرامی می‌داریم، به یاد می‌آورم: پیروزی فقط در میدان نبرد رقم نخورد. «روز مقاومت» را صداهایی جاودانه کردند که از میان سنگرها پخش شدند؛ بى‌آنکه نامی از خود به جا بگذارند. من، به عنوان گزارشگر شبکه رادیویی ایران، به خود می‌بالم که مشعل روایتگری را از دست آنان برگرفته‌ام و در این روزها، با کلامی‌ که از ژرفای جانم برمی‌خیزد، حماسه دلیرمردان و زنانی را باز می‌گویم که در میدان تا پای جان برای ایران ایستاده‌اند.

علی رشیدی- گزارشگر رادیو ایران