پیمان نوری، بازیگر نوجوان سریال «دروتخته»، درباره چالش‌های ایفای این نقش گفت: در این مجموعه، نقش پسری نوجوان را ایفا کردم که از سن واقعی من کمتر بود؛ در واقع حدود هفت سال فاصله سنی میان من و این شخصیت وجود داشت. با این وجود، به لطف اعتماد کارگردان و گروه تولید و همچنین انگیزه شخصی خودم، برای این نقش انتخاب شدم.

به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی در توضیح ویژگی‌های این شخصیت یادآور شد: رضا پسری به‌اصطلاح مثبت است که در پی وقوع اتفاقاتی دچار چالش‌هایی می‌شود و روند داستان به سمتی پیش می‌رود که درنهایت ازدواج می‌کند. این شخصیت فاصله زیادی با منِ واقعی داشت و همین تفاوت، دلیل اصلی جذابیت آن برای من بود؛ چرا که سبک زندگی و تصمیمات من در واقعیت، متفاوت از شخصیت رضا است.
نوری افزود: تجربه‌ زیستن در نقش‌های گوناگون و قرار گرفتن در موقعیت‌های متفاوت، از جذابیت‌های بازیگری است. اساساً پذیرش چنین مسئولیت سنگینی برای پسری ۷۱ ‌ساله که قرار است تجربه‌ ازدواج را پشت سر بگذارد، برای من بسیار جالب و چالش‌برانگیز بود.
وی گفت: همان‌طور که اشاره کردم، این شخصیت فاصله زیادی با روحیات واقعی من داشت. به همین دلیل در جریان کار، گاهی پیش می‌آمد که صدایم بالا برود یا رفتاری از من سر بزند که با تصویری که کارگردان از این شخصیت در نظر داشت، هم‌خوانی نداشته باشد. در چنین مواقعی کارگردان با راهنمایی و اصلاح، به من کمک می‌کرد تا به فضای درست نقش نزدیک‌تر شوم.
این هنرمند جوان ادامه داد: برای اینکه کم‌سن‌تر به نظر برسم، هر روز ریش و ته‌ریش صورتم زده می‌شد که بخشی از طراحی گریم بود. از سوی دیگر در گفت‌وگوهایی که با محسن امانی داشتیم، بارها درباره شخصیت رضا صحبت می‌کردیم. تأکید اصلی بر این بود که رضا پسری حرف‌گوش‌کن، آرام و سربه‌زیر است؛ شخصیتی که اهل طغیان و سرکشی نیست و به‌طور کلی فردی مثبت به شمار می‌آید. درنتیجه این ویژگی‌ها در طول تمرین و اجرا بارها تکرار شد تا به تصویر مطلوبی که از روحیات این شخصیت مدنظر بود، برسیم.
وی افزود: از سوی دیگر، موقعیت ازدواج، رسوم و مناسبات آن و نیز روند پیشبرد داستان برای من کاملاً تازه بود و با این فضا آشنایی نداشتم. بنابراین، این موقعیت در عین جذابیت، برایم چالش‌برانگیز نیز بود؛ چراکه با ناشناخته‌هایی همراه بود.
نوری ادامه داد: به همین دلیل، محسن امانی ــ که علاوه بر کارگردانی، نویسنده اثر نیز بود ــ اطلاعات زیادی در اختیارم گذاشت. او تسلط کاملی بر داستان داشت و دقیقاً می‌دانست چه می‌خواهد؛ بنابراین همه چیز را به‌طور کامل توضیح می‌داد و ابهامات کار را برای من برطرف می‌کرد.