نادر فلاح، بازیگر سریال «دروتخته»، درباره نقش خود در این مجموعه گفت: «من در این قصه، ایفاگر نقش پدری هستم که پیوندی عمیق با خانوادهاش دارد و در عین دغدغههای شغلی، با ماجرای ازدواج فرزندش روبهرو میشود.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی افزود: روایت داستان از این قرار است که ۱۷ سال پیش، دختر خانواده - که پدر علاقه ویژهای به داشتن او داشته است - در بیمارستان با پسری جابهجا شده است. افشای این حقیقت پس از هفده سال، بسترساز حوادثی میشود که شالوده اصلی درام، رگههای طنز و پیچیدگیهای داستانی این مجموعه را شکل میدهد.
این بازیگر با اشاره به علاقهاش برای حضور در این اثر گفت: مدتها بود که تمایل داشتم در یک اثر طنز ایفای نقش کنم، زیرا سالهاست بیشتر نقشهای جدی و منفی به من پیشنهاد میشود. به همین دلیل، مشتاق بودم وجه دیگری از توانایی بازیگریام را در این نوع نقشها نیز به نمایش بگذارم و خوشبختانه کارگردان این فرصت را در اختیارم قرار داد.
فلاح ادامه داد: البته در مقطعی این تردید وجود داشت که بهدلیل سابقه ایفای نقشهای خشن و منفی و تصویری که از من در ذهن مخاطب شکل گرفته، نتوانم از عهده این نقش برآیم؛ اما درنهایت گروه تولید به من اعتماد کردند و این نقش را به من سپردند.
وی در پاسخ به این پرسش که برای ایفای یک نقش مثبت و فاصله گرفتن از ذهنیت مخاطبانی که او را عمدتاً در قالب شخصیتهای منفی به خاطر دارند چه کرده است، توضیح داد:بخش زیادی از این تغییر، به رفتارها و ویژگیهای شخصیتی نقش بازمیگردد. لحن صحبت این شخصیت با فرزندان، اعضای خانواده، دوستان و همکاران، بهطور کلی آرام است. تلاش کردم از آن خشونتی که معمولاً در صدا، تن صدا و بیان نقشهای منفیام وجود دارد، فاصله بگیرم؛ چراکه این نقش، مردی خانوادهدوست است که همسر و فرزندانش را دوست دارد.
بازیگر سریال «دروتخته» افزود: سعی کردم هم در کلام، آرامتر و مهربانانهتر صحبت کنم و هم در رفتار، شخصیتی افتادهحال و معمولی ارائه دهم. واقعاً نمونههای بسیاری از چنین آدمهایی را در جامعه میبینیم. البته در این تغییر رویکرد و تلاش برای نزدیک شدن به یک نقش مثبت، گریم و ظاهر شخصیت نیز بسیار تأثیرگذار بود.
فلاح تأکید کرد: مخاطب برای بازیگر اهمیت زیادی دارد. اگر قرار باشد مدام نقشهای منفی بازی کنم، در ذهن بینندگان بهعنوان شخصیتی منفی و ناپسند ثبت میشوم و این چیزی نیست که بخواهم. از سوی دیگر، هر بازیگری دوست دارد نقشهای گوناگون را تجربه کند. من نیز به دلیل ایفای تعداد زیادی نقش منفی، تمایلی نداشتم دوباره در همان قالب ظاهر شوم و از تکرار این نوع نقشها دلزده شده بودم.
این هنرمند افزود: در حقیقت، تجربه من در سینما نیز از کار طنز آغاز شد. در فیلم سینمایی «چند کیلو خرما برای مراسم تدفین» نقش یک جوان کرمانی را بازی کردم که شیرینی خاصی داشت و در بخشهایی باعث لبخند مخاطب میشد. همچنین در فیلم «طبقه حساس» نیز نقش طنزآمیزی را تجربه کرده بودم. بنابراین در این ژانر کاملاً بیتجربه نبودم. خوشبختانه در این سریال، فرصت مناسبی فراهم شد تا بتوانم در قالب یک کار طنز، نقشی متفاوت و پرجزئیات را ایفا کنم.
وی در پاسخ به این پرسش که کدامیک از گونههای طنز یا جدی دشوارتر است، گفت: درواقع هرکدام تکنیکها و چالشهای خاص خود را دارند؛ اما بیشک خنداندن مخاطب و پذیرفتهشدن بهعنوان بازیگری که بتواند لحظات شیرین و مفرحی برای مردم بیافریند، دشوارتر است.
فلاح در پایان درباره هدف و دغدغه اصلی سریال «درو تخته» اظهار کرد: پیام بنیادین این داستان، تأکید بر جایگاه خانواده به عنوان رکن اصلی جامعه است. پیوندهای خانوادگی، مهر، محبت و ازخودگذشتگی در برابر اختلافات، در کنار پافشاری بر ارزشهای اخلاقی، شالوده این درام را تشکیل میدهد.