غلامعلی حدادعادل در گفتوگو با رادیو فرهنگ، با بازخوانی خاطرات خود از نخستین روزهای آشنایی با «رهبر شهید»، بر ابعاد مغفولمانده شخصیت معنوی، منش اخلاقی و مدیریت منسجم خانواده در سیره ایشان تأکید کرد و آن را الگویی برای جامعه دانست.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، غلامعلی حدادعادل در گفتوگو با برنامه «امین ایران» رادیو فرهنگ با اشاره به آغاز آشنایی خود با «رهبر شهید» از همان هفتههای نخست پیروزی انقلاب اسلامی، بیان کرد: از همان هفته اول پیروزی انقلاب توفیق داشتم خدمت ایشان برسم، آشنایی که بستری برای درک عمیقتر شخصیت متفکر و معنوی آن شهید والامقام شد.
وی با تأکید بر اینکه ظاهر آراسته و رسمی آن شهید، تنها بخشی از شخصیت جامع او بود، تصریح کرد: وقتی ایشان را از نزدیک دیدم، دریافتم که باطن ایشان از ظاهرشان بسیار بهتر است.
حداد عادل تأکید کرد که زندگی خصوصی و زیست مؤمنانه آن شهید، جلوهای حقیقی از عمل به آموزههایی بود که در عرصه عمومی ترویج میکرد.
وی «خانوادهداری»را یکی از برجستهترین و راهبردیترین وجوه شخصیت «رهبر شهید» دانست و افزود: یکی از علل فزونی گرفتن ارادت من به این مرد بزرگ، مشاهده نحوه مدیریت خانواده، تربیت فرزندان و انسجام اعضای خانواده در کنار ایشان بود.
حداد عادل در ادامه گفت: درخت را از میوه میشناسند و من با مشاهده تربیت فرزندان صالح رهبر شهید ازجمله حاجآقا سیدمجتبی خامنهای، به عظمت و پاکی آن درخت، بیشتر اعتقاد پیدا کردم.
وی افزود: ایشان خانواده را بسیار مهم میدانستند و با درایت آن را مدیریت میکردند؛ به خانواده نگاه و توجه ویژه داشتند؛ هم هسته مرکزی خانواده و هم عروس و دامادها حول محور ایشان گرد میآمدند و تربیت میشدند و این امر در دنیای امروز که دوران تزلزل و افول نهاد خانواده است، درس بزرگی است و این نکته بسیار مهمی است که باید برای ما ایرانیان به یک الگو تبدیل شود.
این استاد دانشگاه همچنین با اشاره به حادثه تلخ بمباران ۹ اسفند و شهادت «زهرا حدادعادل» (عروس خانواده) از دلبستگیهای عاطفی و میراثهای معنوی بازمانده سخن گفت و یادآور شد: شعر سرودهشده برای زهرا خانم، سالها با خط نستعلیق خوش در یک قاب به دیوار نصب بود، شعری که به گفته او، نشاندهنده محبت و پیوند عمیق عاطفی در آن خانواده بود.
وی ادامه داد: از نشانههای توجه عمیق ایشان به خانواده، توجه، محبت و احترام ایشان به عروسهایشان از جمله دختر من و سرودن شعر برای زهرا کوچول، نوه گرامیشان است؛ شعری دلگرمکننده، محبتآمیز، حکمت آمیز و هدایت کننده که در ابتدا چنین است؛ رخشنده و باصفا و زیبایی شایسته نام نیک زهرایی موزون و رسا و دلکش و نغزیچون شعر نکو به لفظ و معنایی.
حدادعادل در پایان با ستایش از جامعیت شخصیتی آن شهید خاطرنشان کرد: واقعاً ایشان شخصیتی بودند که جلوههای متعدد داشتند؛ هم در مقام یک پیشوای تراز اول و هم در جایگاه یک پدر و همسر مهربان، وجود ایشان کانون انسجام بود.