سیدحمیدرضا حسینی، شاعر و ترانهسرای نامآشنا با نگاهی شاعرانه و سرشار از حس میهندوستی، ایران را خانه، هویت و مظهر ایثار و سربلندی میداند.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، سیدحمیدرضا حسینی، در توضیح این مطلب که با شنیدن واژه «ایران» و «وطن» چه احساسی پیدا میکند، گفت: با شنیدن نام ایران ناخودآگاه در برابر عظمتی قرار میگیرم که از یک سو با قلههای سربلند به پرچمی میرسد که آسمان را نوازش میکند و از سمتی دیگر به دشتهای وسیع حاصلخیز و از سمتی به دریاهای آبی؛ در سمتی گنبدی طلایی دارد که دروازه بهشت را نشان میدهد و از سمتی صف دلاورانی که با تمام وجودشان از مرز و میهن و آرمانهایش دفاع میکنند؛ واژه وطن مهری به شیرینی مهر مادر دارد و مسیری به بلندای تاریخ. ایران یعنی خانه، هویت، ایثار و سربلندی. وطن قلب مشترک همه ایرانیان است.
حسینی در پاسخ به این سؤال که شعر چطور میتواند پل ارتباطی بین نسلهای مختلف درباره مفهوم ایران باشد، اظهار کرد: شعر عصاره شیرینِ زبان فارسی است و مردم ایران با شعر و ترانه الفتی دیرینه دارند، از کودکی با شعر شاعران آشنا میشوند و از دوران حکیم ابوالقاسم فردوسی تا دوره معاصر سرودهایی در وصف وطن را میشناسند و از بر هستند؛ بنابراین مفهوم ایران را در اشعار مختلف و با ادبیات گوناگون شنیدهاند و علاوه بر کتب درسی یا دیوان اشعار ازطریق سرود و موسیقی هم ایران را شنیدهاند و با ایران خواندهاند. از این بابت در همه نسلها گفتمانی مشترک وجود دارد و آن ایران است و ادبیات ایران.
حسینی با تأکید بر اهمیت مسئولیت شاعر در قبال وطن و جامعه توضیح داد: شاعر اگر از جهان پیرامونش غافل شود نمیتواند با مخاطب ارتباط قوی و دوسویه برقرار کند. رهبری معظم در خصوص رسالت شاعران «دغدغهمندی» و «توجه به مسائل روز» را توصیه فرمودهاند. شاعر مانند عضوی از خانواده است که نمیتواند در این خانه یعنی وطن زندگی کند، ولی به آن بیتوجه باشد. شعر و ترانه حتماً میتوانند حس وطندوستی را تقویت کنند و در قالب سرود، همصدایی ایجاد کنند. مقام معظم رهبری در بازدیدی که سال ۱۳۷۵ از سازمان صداوسیما داشتند در دیدار با هنرمندان شعر و موسیقی به سمفونی «شور» فکرت امیروف بهعنوان مثالی اشاره فرمودند که ملتی را به حرکت درآورد.
وی با اشاره به تجربه شخصی خود که شعر ایشان واکنش یا انگیزه خاصی را در مردم برانگیخته بود، عنوان کرد: شخصاً از بین آثاری که برای ایران سرودهام چهار عنوان در مناسبتهای ملی باعث انگیزش روح ملی و افتخار شده است؛ سه عنوان برای مسابقات ورزشی بوده است که معمولاً بعد از پیروزی تیمهای ملی در مقابل حریفهایشان پخش میشود و یک عنوان با نام «آهنگ همزبانی» برای انتخابات سال ۱۳۹۶ بود که پربسامد شد و مرتب از رادیو و تلویزیون پخش میشد در حدی که بی.بی.سی در گزارش خبری خود به این آهنگ اشاره کرد و گفت صداوسیما برای رونق انتخابات، همه داشتههایش را به میدان آورده است.
حسینی در پاسخ به این سؤال که شعر میهنی امروز چه تفاوتی با اشعار حماسی یا عاشقانه قدما دارد، گفت: شعر امروز زبان روانتر و واژگان امروزیتری دارد. درک و دریافتش برای مخاطب سریعتر و سادهتر است و به همین دلیل زودتر در حافظه جامعه ثبت میشود. هرچند هنوز هم شاعران فرهیختهای هستند که آثار فاخری میآفرینند. نسل جوان با ترانه ارتباط بهتری برقرار میکند، اما زبان کلاسیک هم ارج و اعتبار خاص خودش را دارد. میتوانیم با سرودن اشعار فخیم از فرهنگ و ادبیات فارسی صیانت کنیم و برای جلب و جذب مخاطب امروز در قالبهای سرود، ترانه یا حتی نماهنگ و تیتراژ از موسیقی شیوا و خوانندگان توانمند کمک بگیریم تا آثار پرمخاطبی برای رسانه و جامعه تولید شود.
این کارشناس ادبی در توضیح این مطلب که آیا شاعران امروز همچنان میتوانند با زبان کلاسیک ایراندوستی را بیان کنند یا باید به سراغ زبان و فرم مدرن رفت، تصریح کرد: تحولات منطقه، موقعیت و ایستادگی ایران و لزوم همبستگی و مقاومت بهترین مشوق برای ماست که از ایران بنویسیم و ترانههایی را به مردم هدیه دهیم که عشق وطن و اهمیت پاسداشت آرمانهای ایران و قهرمانان وطن را تقویت میکند.
وی ادامه داد: بیش از ۲۰ سال در کانون تولید و تأمین موسیقی برای رسانهها بودهام، بنابراین برای اغلب تحولات اجتماعی، رویدادهای منطقهای و جایگاه ایران در جهان شعر نوشته، ترانه سرودهام یا برای تولید آن طراحی و ضبط یا نظارت کردهام؛ برای ایجاد ارتباط میان جوانان و اشعار میهنی باید بستر مناسبتری فراهم شود. شعر به تنهایی یک ماده ارزشمند است، اما برای اثرگذاری نیاز به فرآوری و عرضه مناسب دارد؛ هنوز هم مطبوعات، رسانهها و مناسبات اجتماعی به قدر لازم به شعر توجه ندارند. این در حالی است که به تعبیر رهبری شعر ثروت ملی ایرانیان است و باید آن را در بستهبندی با کیفیت ارائه کرد. طراحی، برنامهریزی، نوآوری و عرضه کیفی شعر در زمان مناسبتها باعث میشود تا این کالا بهتر شنیده و درک شود و به مخاطب حس شاعرانهای بدهد.
این شاعر در پاسخ به این سؤال که برای آینده شعر میهنی ایران چه چشماندازی دارید، بیان کرد: هرچند تشکیلات و برنامهریزی ویژهای برای شعر و شاعران در کشور وجود ندارد، اما همواره به خلق سرودههای فوقالعاده و به شکفتن استعدادهای نو امیدواریم.