علی فروتن که عمدتاً او را بهعنوان یکی از عموهای فیتیلهای میشناسیم و این روزها در شبکه اجتماعیاش درسهایی درباب والد یا فرزند خوب بودن را به اشتراک میگذارد درباره تجربه پدر شدنش گفت: پدربودن اساس وجودی یک مرد را عوض میکند؛ به قول «گابریل گارسیا مارکز» لحظهای که فرزندم انگشت کوچکم را در دست گرفت و فشار داد، فهمیدم که دیگر پاشنه آشیلم دست کسی دیگر است و بیدفاع، وابسته و عاشق شدم.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی افزود: عشق واقعی که یک پدر برای فرزندش- اساساً هیچ فرقی نمیکند که دختر باشد یا پسر و هیچ پدری نیست که بگوید کدام فرزندش را بیشتر دوست دارد؛ تمام بچهها برای پدرومادرشان عزیزند و فرقی ندارند- تجربه میکند خاص و منحصربهفرد است.
وی در توضیح تغییر نگاهش به زندگی پس از پدرشدن اظهار کرد: مسئولیت سنگینی بر دوشم افتاد؛ مسئولیتی که باید برای آن آگاهی به دست میآوردم و مطالعه میکردم تا یاد بگیرم در فصل جدید زندگی باید چگونه رفتار کنم. بسیاری از ما به اشتباه فکر میکنیم که پدر یا مادر شدن یک موهبت است و امکان، اما پدر شدن شغلی است که باید به دانش آن مجهز شد و توانایی تربیت یک انسان واقعی را کسب کرد. این که او فردا به جامعه ضرر نزند و کمک کند تا چرخ اقتصاد و فرهنگ جامعه بچرخد. این مسئولیت سنگین وقتی به یک پدر محول میشود او زانو میزند و شروع به یادگیری میکند.
فروتن گفت: امروز دخترم ۲۷ساله و پسرم ۲۰ساله است. صبوری مهمترین چیزی بود که از پدرم یاد گرفتم و وقتی خودم پدر شدم فهمیدم که او چگونه صبوری میکرد. یک پدر در جواب خواسته فرزند نمیگوید «ندارم» و میگوید «فراموش کردم». یک مرد زمانی که خودش پدر میشود این را میفهمد که فراموش کردم مترادف با ثانیههایی است که یک پدر برای خودش میخرد تا اقتدارش را از دست ندهد.
این هنرمند در تعریف یک پدر خوب تصریح کرد: پدر خوب کسی است که واقعاً پدری کند و برای فرزندانش رفیق واقعی باشد. بچهها نه رفیق که اقتدار و عمود خیمه لازم دارند؛ یعنی کسی که تکیهگاه و مناسب مشورت باشد؛ با او گپ بزند و حتی خشمش به داد آن بچه برسد. پدری که مهربانی کند و عاشقی را یاد فرزندانش بدهد و اگر بحثی یا جدلی با مادر خانواده اتفاق افتاد، عذرخواهی را هم به آن بچه یاد بدهد و جلوی بچهها از مادر عذرخواهی کند. این فرهنگ عذرخواهی از بچههای ما دریغ شده است، چون صرفاً خشم و درگیری و جدل را بین والدین دیدهاند.
فروتن در پاسخ به این سؤال که آیا خودش به آنچه در شبکه اجتماعیاش آموزش میدهد پایبند است یا خیر گفت: در این موضوعات، نکتههایی بود که شاید خودم به آنها فکر نکرده بودم. اما در تعامل با گروه مشاورانی که این صفحه را راهاندازی کرده و اداره میکنند، میبینم که همه آدمها ممکنالخطا (نه جایزالخطا) هستند و من هم مبری از خطا نیستم؛ البته پی بردهام تاچه اندازه خلأ دارم و در صدد جبرانم و این جبران قطعاً روی خودم هم اثر میگذارد.
وی همچنین تأکید کرد: روی سخنم با خانوادههاست و از مادران خواهش میکنم پدرها را بهعنوان تیرک یا عمود یک چادر - خانواده- حفاظت کنند. همیشه سختترین وظایف بر دوش پدر است و او مسئولیت سنگینی دارد که با ازخودگذشتگی ایفایش میکند. یک مثال بزنم، پدرها معمولا پایینترین مدل گوشی را در میان اعضای خانواده دارند و...، چراکه میخواهند بهترینها برای خانوادهشان باشد. اعضای خانواده لطفاً مراقب عمود خیمه خانواده یعنی پدران باشند. پدران بسیار حساس هستند و در عین اینکه شاید ظاهری جدی و خشن داشته باشند، نیازمند مهربانیاند.