ایوب آقاخانی، هنرمند عرصه تلویزیون، تئاتر و رادیو با تأکید بر اهمیت پدرشدن، اظهار کرد: زندگی و نگاه من به دو بخش قبل و بعد از پدر بودن تقسیم می‌شود، چون این موضوع نگاه به همه چیز را تغییر می‌دهد؛ زندگی فردی، نگاه اجتماعی، تعامل با جامعه و دغدغه‌مندی برای آینده.

به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، آقاخانی تاکید کرد: حتی مهم بودن سرنوشت کشورت پس از پدرشدن، اهمیت اولی‌تری می‌یابد و این کشور را نه دیگر برای خودت که برای فرزند و فرزندان این سرزمین می‌بینی. پدرشدن ملاحظات، مقدورات و اندازه نگاهت را به همه چیز عوض می‌کند؛ یعنی از لحظه‌ای که روزت را شروع می‌کنی تا زمانی که سر روی بالش می‌گذاری روال این گونه است. هر کسی که این تجربه را پشت سرگذاشته، در چنین وضعیتی زیست کرده است.
وی با اشاره به آنچه از پدر خویش چراغ راه کرده است، گفت: پدرم به من آموخت که اگر می‌خواهی برای دیگران مهم باشی باید دیگران هم برای تو مهم باشند.
آقاخانی در پاسخ به این سؤال که پدر خوب را چه کسی می‌داند؟ اظهار کرد: پدر خوب کسی است که به همه چیز به‌جز خودش فکر می‌کند و نیز اینکه تأثیرش در آینده فرزندش چه می‌تواند باشد. این مهم‌ترین چیزی است که به‌عنوان یک گزاره شخصی، اما قابل استناد می‌توانم به آن اشاره کنم که بعد از پدرشدن به‌جز خودمان همه چیز برای ما اهمیت دارد. این تجربه‌ای است که قبلاً نداشتم و همیشه من بودم و باقی جهان و امروز باقی جهان است و من. این موضوع قطعاً به شکل خودکار برای هرکسی که با شعور - یعنی با تصمیم، برنامه‌ریزی و تصور روشنی از پدربودن- پدر شده باشد، رخ می‌دهد.
وی با تأکید بر شیرین‌ترین جلوه پدرانگی گفت: اینکه جلوی چشم تو کسی هست که از سلول‌های اول تا تفکر و رفتار امروزش به تو ربط دارد و چیزی که از تو برآمده امروز هویت مستقلی پیداکرده و این گونه به دنیا نگاه می‌کند، حلاوت غیرقابل رقابتی با هر پدیده دیگر در دنیا را حس می‌کنی که هیچ چیز - به‌طور مطلق- با آن برابری ندارد. از سوی دیگر تلخ‌ترین نکته وقتی است که التهاب درون و بیرون زندگی ابعاد غول‌آسایی پیدا می‌کند و به مشکلی بزرگ بدل می‌شود؛ از تجربه بحران آب و آلودگی جنگ و گرانی گرفته تا نگرانی در همه لحظه‌ها که آینده مملکت و فرزندت چه می‌شود.
آقاخانی در پاسخ به این سؤال که پدربودن را با مشغله‌هایی چون بازیگری، گویندگی، نویسندگی و پژوهش چگونه جمع زده است، گفت: این موضوع صرفاً مدیریت تخصیص زمان بین خانواده و کارها را دشوار می‌سازد. در تضاد با هم نیستند، اما سخت چرا. وقتی پسرم نتیجه کارم را می‌بیند و با برق نگاه و سن کم به من می‌گوید «به تو افتخار می‌کنم بابا» این محصول پرورش درست و موازی قراردادن زندگی شخصی و کار است، بدون اینکه هرکدام را به نفع دیگری فروخته یا درباره‌اش کوتاهی کرده باشی.
وی با تبریک روز پدر خطاب به پدران گفت: تجربه خالق بودن را به پدرهای جهان تبریک می‌گویم. پدر بودن یک تجربه خدای‌گونه است. اینکه آدمی را بیافرینی و مراقب آفرینش خود باشی تا در آینده وقتی کسی نگاهش کرد به تو به‌عنوان پدیدآورنده دید شر نداشته باشد و برایت خیر طلب کند.