کارگردان مستند «آئینه عمر»، با بیان اینکه پرداختن به مفاخر کشور نیاز به تشکیل اتاق فکر و تمرکز جدی دارد، اظهار کرد: ما اسامی چهرههای برجسته کشور در عرصههای گوناگون را جمعآوری کردیم و در هماندیشی با مدیر گروه شبکه، تهیهکننده و پژوهشگر برنامه به یک فهرست از افراد دست یافتیم.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، رضا عباسی افزود: پس از هماهنگی و موافقت مفاخر، اقدامات اولیه برای تولید مستند صورت گرفت. پس از پژوهشهای اولیه این فرصت برایم فراهم شد که بتوانم مستندنامهای را طرحریزی کنم.
عباسی ادامه داد: سن اکثر مشاهیر بیش از ۷۰ سال است و گاهی توانایی این را که چندین روز متوالی بتوانیم همراهشان باشیم، ندارند؛ بنابراین یکی از مشکلات تولید مستند «آئینه عمر» افزایش سرعت کار بود تا استادان خسته نشوند و این امر نیاز به برنامهریزی دقیق داشت. از سوی دیگر، زمانی که میخواهیم ابعاد تازهای از سبک زندگی و اندیشه یک چهره ماندگار و مشهور را در قالب مستند نمایش دهیم، حتماً به طرح فیلم نیاز است. اگر طرح نداشته باشیم بدون شک نتیجه مطلوب حاصل نمیشود. این انسجام و برنامهریزی تا مراحل بعدی و تدوین بسیار به گروه کمک میکند. مستند باید خط و روایت داشته باشد و بتواند مانند یک فیلم داستانی مخاطب را تا پایان همراه خودش نگه دارد.
این کارگردان یادآوری کرد: ما در سراسر ایران، مشاهیری در رشتههای مختلف داریم که هنوز برای مردم شناخته شده نیستند و مستندسازی از دستاوردهای علمی، فرهنگی و هنری آنها حتماً ارزشمند است. البته فراموش نکنیم بسیاری از مشاهیری که در تهران سکونت دارند، زادگاهشان سایر شهرهاست و خودشان را اصالتاً اهل شهر و دیار خودشان میدانند. ما در فصل دوم «آئینه عمر» توانستیم درخصوص سه نفر از مفاخر فیلم بسازیم. در قم نیز دو قسمت تولید داشتهایم. در فصل سوم نیز توانستیم در مورد سه هنرمند تجسمی، ایرانشناسی و قرآنپژوهی از اصفهان مستندهایی تهیه کنیم. برای سایر استانها نیز برنامهریزی کردهایم و قرار است در خوزستان، همدان و برخی استانهای دوردستتر در شرق کشور مستندهایی پیرامون مشاهیر بسازیم.
مفاخری که کمتر در دیدرس رسانهها بودهاند
عباسی با تأکید بر اینکه بهتر است از مفاخری که کمتر در دیدرس رسانهها بودهاند، مستندسازی کرد، گفت: استادان بزرگی در شاخههای مختلف، بدون هیچ حاشیهای در شهر خودشان مشغول کار علمی، فرهنگی و هنری انجام هستند که باید دستاوردهای گرانسنگ آنها را در قالب مستندهای جذاب به مردم ارائه کنیم. شنیدن روایتهای ناشنیده از این مشاهیر و مفاخر خالی از لطف نیست.
وی در پاسخ به پرسشی پیرامون تأثیر اجتماعی ساخت مستند درباره مفاخر کشور نیز توضیح داد: تمام تولیدات محتوایی اعم از تألیفات و پژوهشهای مکتوب و تولیدات تصویری در رسانههای مختلف میتواند روی مخاطبان اثرگذاری داشته باشد؛ بنابراین تولید محتوا بدون تأثیر نیست. اگر محتوایی نامناسب باشد طبیعتاً تأثیر بدی بر مخاطب و اجتماع بهجا میگذارد و برعکس اگر محتوایی مکتوب یا تصویری بتواند روایتی آموزنده ارائه کند، اثرگذاری اجتماعی مثبتی خواهد داشت.
این کارگردان متذکر شد: در مستند «آئینه عمر» مستقیماً دنبال تأثیر اجتماعی نبودم، چراکه اصلاً برای این کار قابل نیستم و فرایندی زمانبر و بسیار پیچیده است، اما مستند، محتوایی بصری است که ذهن مخاطب را درگیر میکند و این امید را داریم که معرفی مفاخر کشور در مجموعهمستند «آئینه عمر» بتواند مردم را با دیدگاه و منش و سلوک مشاهیر ایران در شاخههای گوناگون آشنا کند.