سیروس همتی، بازیگر سینما و تلویزیون که سال‌ها معلم ریاضی مقطع راهنمایی بوده است، در پاسخ به این پرسش که چه ویژگی‌هایی از معلمی را با خود به عرصه بازیگری آورده، گفت: نکات زیادی از معلمی همراه من مانده است. هنگام خواندن نمایشنامه یا فیلمنامه، پیشینه هر نقش را با دانش‌آموز سابقم یا والدین او مقایسه می‌کنم و نوعی پیوند میان آن‌ها می‌یابم.

به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی افزود: تجربه معلمی در موقعیت‌های اجتماعی بارها به کمکم آمده و برای رسیدن به نقش‌هایی که شباهت‌هایی با دانش‌آموزان یا خانواده‌هایشان دارند، از همان رفتارها و ویژگی‌ها الهام می‌گیرم. در روزهای اول سال از دانش‌آموزانم عکس یا اطلاعات می‌گیرم و از ایشان برای رسیدن به کنش‌های بیرونی کمک می‌گیرم؛ کنش‌های درونی را هم براساس تجربه، تحصیلات و آنچه درصحنه تئاتر و تلویزیون و سینما آموخته‌ام، جلو می‌برم و این‌همه وجوه را شامل می‌شود.

همتی ادامه داد: هر نقش، زبان و لحن خودش را دارد و عجیب است که می‌بینیم فردی که نقش مکانیک دارد در زبان خود هرگز از اصطلاح «آمپر چسباندن» استفاده نمی‌کند. درحالی‌که باید درباره هر نقش دید و شنید و آموخت.
وی تاکید کرد: گنجینه من در رسیدن به نقش‌ها دانش‌آموزان من هستند که تقریباً و نه دقیقاً از تک‌تکشان یک شناسنامه دارم. امروز در مقطع دبیرستان در دوره اول یا همان راهنمایی قدیم تدریس می‌کنم. البته ۳۰ سال خدمت من تمام شده بود، اما پنج سال دیگر اضافه و لطف کردند تا در تئاتر آموزش‌وپرورش و آموزش بازیگری در خدمتشان باشم؛ جایی که نسبت به تدریس ریاضی راحت‌تر است و آزادی عمل بیشتری دارد.
همتی در پاسخ به این سؤال که اگر برای نقشی، دانش‌‎آموز یا والدینش به کمک وی نیایند از چه الهام می‌گیرد، بیان کرد: به‌جز نقش‌های تخیلی همیشه مابِازایی وجود دارد، پس تلاش می‌کنم تا در کنه و وجود دانش‌آموز رخنه کنم و آنچه را از رفتارها می‌بینم، در بازی بیاورم. البته متأسفانه هیچ‌وقت نقش معلم به من پیشنهاد نشده است.
این بازیگر تأکید کرد: از مهم‌ترین ایرادات ما در بازنمایی تصویر معلم در تلویزیون این است که از معلمی‌با تقدس یاد می‌شود و از او یک بت می‌سازند، درحالی‌که باید این بت شکسته شود؛ معلمی‌که برای تأمین معاش سر چند کار می‌رود، بت نیست. این‌ها واقعیاتی است که بیان نمی‌شود.
همتی‌فر با تبریک روز معلم به معلمان ایران گفت: این روز را به همه معلمان شریف تبریک می‌گویم. شرافت، صداقت و برکت معلمی را با دنیا عوض نمی‌کنم. عاشق معلمی‌ام و زمانی که دانش‌آموزی در خیابان، مترو یا جای دیگر به من سلام می‌کند و محبت نشان می‌دهد، لذت می‌برم و خوشحالم که برای دانش‌آموزی کم نگذاشته‌ام. تنها ایرادی که می‌شود از معلمان گرفت این است که به دلیل مشغله اقتصادی تا حدی از فکر کردن به نحوه آموزش دور شده‌اند.