مهدی سجادهچی، فیلمنامهنویس سینما و تلویزیون، نیز گفت: واقعیت این است که زندگی امام(ره) سرشار از ظرفیتهای نمایشی است که متأسفانه در خلال سالیان اخیر کمتر به آنها پرداخته شده است. مشکل اصلی در روایتهای شرححالنگارانه از شخصیتهای بزرگی مانند ایشان، یک خطای رایج است: نادیده گرفتن «جایگاه تاریخی».
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، سجادهچی افزود: بسیاری تصور میکنند امام(ره) در خلوت خود تصمیم به تشکیل حکومت اسلامیگرفتند؛ درحالیکه چنین نیست. برای کارهای بزرگ، انسانها «برانگیخته» میشوند. امام خمینی(ره) محصول لحظهای از تاریخ است که ایران بزرگ و یک امپراتوری کهن، به خاک نشسته بود و زمان احیای دوبارهاش فرارسیده بود.
وی ادامه داد: وقتی از احیای این تمدن صحبت میکنیم، مرزهای جغرافیایی مطرح نیست، بلکه قدرت «نفوذ فرهنگی» مدنظر است. جمهوری اسلامی نتیجه این برانگیختگی تاریخی است که در وجود ایشان متبلور شد و رسانه اگر بتواند این پیوندِ شخصیت با بستر تاریخ را روایت کند، مخاطب میفهمد که چطور یک رژیم بهظاهر مستحکم، در برابر این اراده تاریخی فروپاشید.
این نویسنده به بیان رسالت رسانه ملی در قبال میراث امام(ره) پرداخت و گفت: مهمترین رسالت رسانه این است که ابتدا خودش، جایگاه تاریخی این شخصیت را بشناسد و سپس آن را به مردم معرفی کند. اگر رسانه بتواند این هویت تاریخی را بهدرستی تبیین کند، تازه درک میکنیم که این انقلاب چگونه رقم خورده است. تاریخ، ظرفیتی برای تغییر و بازگشت ایران به شکوه دوران کهن خود ایجاد کرده بود و امام(ره) معمار این بازگشت بود. این همان نکتهای است که روایتهای فعلی ما نیازمند ترسیم آن است.
سجادهچی در پاسخ به این سؤال که چرا بازخوانی اندیشههای امام(ره) برای حل مسائل امروز جامعه ضرورت دارد، گفت: ما نمیتوانیم مسائل امروز را بدون فهم ریشههای فکری تأسیس نهاد جمهوری اسلامی حل کنیم. همانطور که گفتم، این مسیر، یک ضرورت تاریخی بوده است. اگر ما امام(ره) را صرفاً بهعنوان یک شخصیت محترم متعلق به گذشته ببینیم، او را تقلیل دادهایم. اندیشه امام(ره) نهتنها تاریخمصرف ندارد، بلکه کلید درک پیچیدگیهای سیاسی و فرهنگی امروز ماست و بازخوانی آن بازخوانی فرمول موفقیت برای «احیای هویت ملی» است و رسانه باید این حقیقت را بهزبان روز و با ابزارهای هنری برای نسل جدید روایت کند.
این نویسنده با تأکید بر اینکه نگاه تقویمی، بزرگترین آفت فرهنگ ماست، گفت: اینکه بنشینیم و دو هفته مانده به ۱۵ خرداد فکر کنیم چه بسازیم، از اساس غلط است. این رفتار نشان میدهد که ما برای شخصیتهای محوری تاریخی، هیچ «برنامهریزی بلندمدتی» نداریم. برای ساخت یک اثر تحقیقی، نمایشی یا مستند تراز اول درباره شخصیتی مانند امام خمینی(ره)، باید سالها وقت صرف کرد تا بتوان محصولی درخورِ مخاطب ارائه داد.
سجادهچی در پاسخ به این سؤال که بهعنوان یک فیلمنامهنویس، فکر میکنید هنوز نکتهای در زندگی ایشان باقی مانده که به کار نمایشی تبدیل نشده باشد، گفت: زندگی امام(ره) همچنان معدنی از موضوعات بکر برای فیلم سینمایی و مجموعههای نمایشی است، اما مشکل اینجاست که ما بهجای درک هویت تاریخی ایشان، درگیر ظاهر ماجرا شدهایم.
وی خاطرنشان کرد: در همهجای دنیا برای کارهای بزرگ فرهنگی، برنامهریزیهای دقیق راهبردی میشود. ما باید از این رویکرد مناسبتی و رفعتکلیفی فاصله بگیریم و با نگاه عمیق هنری و پژوهشی، بهسراغ روایت ناگفتههای اثرگذار برویم. تا زمانی که این نگاه تغییر نکند، تولیدات ما همچنان در سطح باقی خواهند ماند و نمیتوانند آن ارتباط عمیق و لازم را با نسل جدید برقرار کنند.