مجتبی فراورده، تهیهکننده سینما و تلویزیون در رابطه با روایتها و تولیدات رسانهای در طول دوران دفاع مقدس، از جنگ تحمیلی هشتساله تا جنگهای اخیر، بیان کرد: طبیعتاً در دوران هشتساله دفاع مقدس که مدتزمان نسبتاً طولانی از آن سالها گذشته، تولیدات قابلتوجه و مناسبی در رسانه ملی و سایر گونههای نمایشی مشاهده میکنیم، اما اگر بخواهیم ازمنظر جنگ رمضان و جنگ ۴۰ روزه و روزهایی که اکنون سپری میکنیم به موضوع بپردازیم، هنوز آثار ی درخور تولید نشده است.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وی تصریح کرد: تولیداتی درزمینه دفاع مقدس در این مدت انجام شده، ولی به نظر میرسد این آثار بیشتر از سر تکلیف ساخته شدهاند و نمونههایی نبوده که به درد جامعه بخورند. یکی از راههای رسیدن به تولیدات دفاع مقدسی که نقش مردم و قهرمانی آنان در نبردها را بهدرستی به تصویر بکشد، این است که تولیدکنندههای متخصص به سازمان صداوسیما معرفی شوند. بعد سازمان میتواند روی ایدهها و پیشنهادهای این افراد تحقیق کند و زمینه همکاری با این هنرمندان برای ساخت سریال دفاع مقدسی که تصویر دقیقی از مردم نشان دهد، فراهم شود.
فراورده متذکر شد: گاهی تصمیمگیریها به سمتی میرود که سریالها با مضمون دفاع مقدس برای مردم ساخته نمیشود، بلکه برای سازمانهاست. از مجموعه کارهایی که برای ایام جنگ رمضان تولید شده، تنها چند مورد موفق را مشاهده کردیم و اتفاقاً گزارشهای تلویزیونی خیلی قوت بیشتری دارند و حضور و اراده و فعالیت مردم را روایت میکنند، اما در برخی از آثار نمایشی اصلاً مردم حضور و بروز ندارند.
وی ادامه داد: اصل موضوع مقاومت مردم در گذشته و در همین روزها، ظرفیت دراماتیک بالایی دارد. من فکر میکنم باید کمی صبر کنیم و از تجربههایی که در جنگهای اخیر حاصل شد، درس بگیریم و عظمت را بفهمیم، بعد انتظار داشته باشیم تولیدات نمایشی خوبی در این زمینه روانه آنتن شود. انسان زمانی که پای کوه دماوند با آن بزرگی هم بایستد، نمیتواند عظمت آن را درک کند و وقتی کمی فاصله میگیرد شکوه دماوند را مشاهده میکند. من باور دارم که صحبت از وقایع بزرگ تاریخی همیشه به تأمل بیشتری نیاز دارد.
این فیلمساز عنوان کرد: مسئله دیگری که وجود دارد سفارش دادن تولید این نوع آثار است. اگر صرفاً مدیران تصمیم بگیرند که در حوزههای موردنظر خودشان فیلم و سریال تولید شود. نتیجه چنین رویکردی چه خواهد شد؟ خودشان و جامعه از بسیاری تولیدات خلاقانه محروم میشوند. در چنین حالتی، بیشتر از اینکه هنرمندان برای ارائه کارهای خود دعوت شوند، به آنها تولید آثاری متناسب با نقطهنظرها و اهداف مدیران سفارش داده میشود و این پدیده میتواند به آثار دفاع مقدسی هم آسیب بزند.
فراورده گفت: شاید به همین دلیل ما زاویه دید شاخصی در برخی آثاری که در جنگ رمضان و جنگ ۴۰ روزه روی آنتن رفت نمیبینیم و دلیلش این است که این دسته از آثار از دل تجربه و زیست واقعی مردم بیرون نمیآیند.
وی با تأکید بر اینکه نباید برای تولید اثر دفاع مقدسی با هدف نمایش مردم و رشادتهای آنها سهمبندی کنیم، توضیح داد: وقتی میگوییم سهم زنان، سهم مادران، سهم کارگران، سهم رفتگران و… از جنگ را نمایش دهیم، با این دستهبندی محدودیت ایجاد میکنیم و اتفاقاً دیگر نمیتوانیم مردم واقعی را نمایش دهیم. ما باید حرکتهای مردمی در دفاع از کشور را فارغ از اینکه در چه دستهبندی اجتماعی قرار میگیرند، در آثار نمایشی نشان دهیم.
فراورده درباره ماندگاری آثار دفاع مقدس در رسانه ملی نیز افزود: ما باید کمیبه خودمان فرصت بدهیم و با گذر زمان منتظر تولید آثار بهتری درباره مردم و رشادت آنها در جنگ تحمیلی دوم و سوم باشیم.
این تهیهکننده درباره تعریف ایثار و شهادت در جنگ تحمیلی هشتساله و حسوحال آدمهای آن دوره با انسانهای امروزی نیز گفت: من باور دارم که صفات مثبت و فطری همیشه برای انسانها ارزشمند بوده و هست و دفاع از کشور و فداکاری و مقاومت نیز همیشه همین معنای مثبت را داشته است. ارزش معنای ایثار و شهادت تغییر نکرده، فقط ما در دوره جنگ هشتساله حالتی را تجربه کردیم که میتوانستیم برای روایت قصههایش در خط مقدم حضور داشته باشیم.
این تهیهکننده اضافه کرد: اکنون از رزمندههایی که پای لانچرها و موشکها دلاوری میکنند دور هستیم و نمیتوانیم منش آنها را از نزدیک ببینیم و درواقع نمیتوانیم دوربینها را به دل نیروی دریایی ببریم. با گذر زمان و متعادل شدن شرایط، راحتتر میتوانیم وارد بطن ماجرا شویم و روایتها را از رزمندههایمان که جزو مردم همین کشور هستند دریافت کنیم. همان شوکی که در اثر جنگ و شهادتها به مردم و هنرمندان نیز وارد شده است و باید کمی صبر کنیم تا فیلمسازان این اتفاقات را هضم کنند و بتوانند روایت دقیقتری از مردم و نقشی که در جنگ برعهده داشتند، ارائه بدهند.