سرپرست شبکه امید در توضیح تغییرات رسانه ملی در سالهای اخیر، بیان کرد: از حدود سه سال پیش، محمدصادق باطنی مدیر شبکه امید و همزمان سرپرست شبکه پویا و نهال شد. از اسفند سال گذشته، در تغییر و تحولاتی که در سازمان رقم خورد، شبکه امید، شبکه پویا و نهال و مرکز پویانمایی صبا و چند مرکز تازهتأسیس و قدیمی در مرکزی با عنوان مرکز کودکونوجوان تجمیع شدند.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، وحید ولی افزود: برایناساس، اتفاق جدیدی رقم خورد و کانالهایی ایجاد شد. برای هرکدام از این کانالها هم مدیرانی انتخاب شدند که فعلاً بنده سرپرست کانال نوجوان یا شبکه امید سابق شدهام.
وی با اشاره به ثمره این تغییرات، تصریح کرد: هنوز این مرکز شکل دقیق و کاملی به خود نگرفته است؛ اما ثمرات اولیهای داشتهایم. برای مثال، حوزه کودکونوجوان را با تداوم یک سیر تربیتی نگاه میکنیم؛ یعنی مخاطب کنونی شبکه امید همانی است که قبلاً شبکه پویا و بعد نهال را میدیده است. پس ما با همان شیوه و منطق تربیتی، کار را ادامه میدهیم. ازسویدیگر، اتفاقاتی هم ازلحاظ ساختاری (نه آنتن و مخاطب) داشتهایم و چابکسازیهایی رقم خورده است.
ولی در پاسخ به این سؤال که چگونه تلاش میکنید صدای نوجوان را ازطریق رسانه ملی به جامعه برسانید و براساس نیازسنجیهای شما، مخاطب نوجوان به چه گونه آثاری علاقه بیشتری نشان میدهد و چقدر با این نیازها همسو شدهاید، اظهار کرد: گزارههایی قبل از دوره مدیریت من بوده است که دوستان برای راه انداختن آنها زحمت کشیدهاند و اینها مصداق همان رساندن صدای مخاطب نوجوان است. برخی برنامهها مانند «حرف شما» مسئلهاش این بوده است که صدای نوجوان را به مخاطبان مختلف از جریان حاکمیت و مسئولان و تصمیمگیران گرفته تا والدین برساند؛ یعنی همه کسانی که در تعامل با این قشر نگاه تهدیدمحور و ترسهایی دارند. اینها برنامههایی خاص درباره نوجوانان بوده است و درخصوص نوجوانی هم صحبت میکند و بهجز این، برنامههایی ناظر بر مسائل خاص نوجوان مانند هدایت شغلی و تحصیلی (مانند «برو پی کارت») تولید کردهایم با موضوع مطالبهگری از زبان نوجوان برای مسئولان و نهادهای مرتبط با فضای نوجوان.
این مدیر رسانهای اضافه کرد: برپایه آخرین سنجشهای سازمان صداوسیما و ذائقهسنجیهایی که صورت گرفته است، مخاطبان نوجوان فضای نمایشی - در همه سکوها، نه صرف رسانه ملی - را بسیار دوست دارند؛ یعنی فیلم و سریال اولویت نخستشان است، مسابقه در رده دوم و پویانمایی در رده سوم و چهارم برای نوجوانان قرار میگیرد. بنابر این اولویت، ما برای تولید برنامه برای این گروه سنی باید به سراغ طرحهای بزرگ (بیگ پروداکشن) برویم؛ البته در این ماجرا، شاید نوجوان دختر با پسر تفاوت داشته باشد، اما کلیت ماجرا در همین جهت است.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا با این نیازها همسو شدهاید، توضیح داد: مرکز کودکونوجوان برای حرکت به این سمت دست به اقداماتی زده است؛ مثل تولید سریالهای مناسب برای نوجوان و این دست کارها که هیچکدام کوتاهمدت نیست. برایناساس، برداشت خود ما این است که اواسط سال بعد، بهواسطه مقدماتی که امروز درحال اجراست - دریافت فیلمنامهها و نیازسنجی موضوعات و… - از این فضا بهره بگیریم. تأکید میکنم که در مسیر پیش میرویم. در ایام عید و ماه مبارک رمضان هم سراغ فضاهای مسابقهای خواهیم رفت و در فضای تأمینی تلاش کردهایم سراغ برنامههای بهروز و متناسب با ذائقه نوجوان برویم و البته اتفاقات خوبی هم در این زمینه رقم خورده است.
این مدیر رسانهای در پاسخ به این سؤال که بزرگترین مشکل در ارتباط با نسل جدید در تلویزیون چیست و آیا خط قرمزی برای پرداختن به مسائل نوجوانان وجود دارد یا خیر، عنوان کرد: اقتضای این سن و این دوره از رشد، تغییر است. گزارشها برای این رده مخاطبان باید در تعامل با نوجوان بهروزرسانی و نو شوند تا نیازسنجی و مصلحتاندیشی برایشان صورت بگیرد. این موضوع در عین جذابیت، دشوار است؛ چون نوجوانی طبقهای نیست که نیازی خاص و مشخص داشته باشد؛ دادهها باید دائم عوض شوند و این، همزمان از سختیها و شیرینیهای برنامهسازی برای این رده سنی است.
وی ادامه داد: در برنامهسازی برای نوجوانان حتماً خطقرمز داریم. رسانه ملی در فضایی که برای کودک و بزرگسال برنامه میسازد، نگاه و اندیشهای دارد که ما هم به آن منتسب هستیم و در این فضا، باید در جهت آن حرکت کنیم و آن مفهوم «حیا» است. نمیخواهم این مفهوم را به اختلاط جنس مخالف و موافق تقلیل دهم. میخواهم بگویم که ما برنامهای میسازیم که درباره مسائل نوجوانی و ماهیت و مشکلات آن صحبت میکنیم و باید خطقرمز این باشد که از حیا خارج نشویم.
ولی در پاسخ به این سؤال که رسالت کانال نوجوان در مجموعه کودکونوجوان چیست، تصریح کرد: باید به نوجوان و مسائل نوجوان در برنامهسازی و کار فرهنگی و رسانهای توجه ویژه کنیم؛ چون رده سنی نوجوانی گاهی به حاشیه میرود؛ اما این طبقه با نیازها و مقتضیات مختلفش حضور مهمی دارد. اصلیترین مسئله این است که بگوییم نوجوان کودک نیست، همچنان که بزرگسال نیست و این نسل نه نسل تهدید، که پیشرو و گرهگشاست. در تعامل با نوجوانان -متناسب با اسم بامسمّای شبکه امید- مأموریت اصلی ما این است که به نوجوانان در هویتیابی خود و مأموریت آیندهشان، ساخت ایران و تمدن اسلامی، کمک کنیم تا بهدرستی در مسیر پیش روند.