مجری جوان برنامه «باشگاه امید»، در توضیح تفاوت اجرا برای نوجوانان و بزرگسالان گفت: تفاوت کار در چالشبرانگیز بودن است؛ من بهعنوان کسی که بهتازگی از دوره نوجوانی گذر کردهام، باید بگویم که دوره نوجوانی بیشترین تنوع زیستی و فرهنگی را دارد.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، کیان داوودیآزاد افزود: وقتی ما برای مخاطب بزرگسال اجرا میکنیم، تنوع فرهنگی زیاد و چشمگیر نیست؛ زیرا همه تقریباً شبیه به هم میاندیشند؛ اما برای نسل امروز خصوصاً نسل Z تنوع زیستی و فرهنگی بسیار زیاد است. خوراکهای رسانهای مختلف است و هر مخاطب نوجوان تصمیم میگیرد نیاز رسانهای را از یکی از اینها تأمین کند و هر انتخاب سبک زندگیاش را تحتالشعاع قرار میدهد.
وی در پاسخ به این سؤال که آیا احساس میکنید برنامههایی که برای نوجوانان پخش میشوند، واقعاً دغدغههای این رده سنی را بازتاب میدهند، گفت: دغدغههای نوجوان بسیار زیاد است و قطعاً تلویزیون آنان را بازتاب میدهد؛ بهخصوص که شبکهای جدا برای نوجوان داریم و با توجه به دادههای آماری، درمییابیم که این بازتاب صورت میگیرد؛ اما اینکه آیا این برنامهها و تولیدات همه ابعاد زندگیشان را شامل میشود، تحلیلهای جدی و دقیقتری میطلبد.
داوودیآزاد در پاسخ به این سؤال که اگر قرار بود برنامه ویژهای برای نوجوانها تهیه کنید، موضوعش چه بود و چرا،تصریح کرد: قطعاً به تبیین و چرایی کارهایی که مختص نوجوانان است میپرداختم. در این سن، هر نوجوانی در حلقهای میافتد که کارهایی را باید انجام دهد، اما نخستین چیز این است که بداند چرا باید این کارها را انجام دهد. برای مثال، چرا باید به مدرسه برود؟ چرا باید درس بخواند و…؟ تبیین فعالیتهایی که نوجوان باید انجام دهد و رسیدن به پاسخ منطقی، به افزایش انگیزهاش کمک میکند؛ زیرا وقتی کسی چرایی کارش را میداند، بهتر با آن کنار میآید. شخصاً در زندگی برایم همینگونه بود و استمرار و انگیزهام در هر کار وقتی چرایی آن را میفهمیدم، بیشتر میشد و شاید آن زمان کسی این را به ما نگفت و من دوست دارم که برنامهام این شفافسازی برای نوجوانان را داشته باشد.
وی با اشاره به آینده حرفهای که برای خود در ذهن دارد، یادآور شد: رسانه برای من بسیار جدی است و دوست دارم در رسانه برای نوجوان کار کنم و بخش مهمی از این موضوع به علاقه شخصی من بازمیگردد. تا سالهای پیش، عمدتاً به اجرا فکر میکردم؛ اما امروز رسانه برایم مهمتر است و هرچه بیشتر میفهمم، ذوقم برای فعالیت در این عرصه افزایش پیدا میکند. دوست دارم بتوانم در حوزه رسانه و کار برای نوجوان - عرصه تصمیمسازی فرهنگی و تهیهکنندگی - کار کنم. بیشک، نگاهی بلندمدت به اجرا دارم و اجرا برایم اولویت است. البته خیلی زود است که دراینباره حرف بزنم و باید ببینم تا ۱۰ یا ۲۰ سال آینده چه مسیری را خواهم پیمود.
این مجری تازهنفس مهمترین خواستهاش از مدیران رسانه درزمینه برنامهسازی برای نسل نوجوان را اینگونه مطرح کرد: دوست دارم بسیار بیشتر بین نوجوانان باشند. تفاوت کار رسانهای برای نوجوانان با سایر ردههای سنی همین است؛ یعنی در نسلهای دیگر میشود از دور هم دید و با دادههای آماری تصمیم گرفت که چه برنامهای ساخته شود؛ اما نوجوانان میان خودشان رمزوراز و حرفهای مگوی بسیاری دارند. پس باید در میانشان بود تا بتوان تصمیم درست گرفت.