آرش اسدی، گزارشگر و مجری با بیش از یک دهه تجربه در رادیو و تلویزیون، از نخستین روزهای استودیوهای رادیویی تا حضور در قاب تلویزیون و اجرای برنامههای تحلیلی و ورزشی، داستان پیوندی عاشقانه با فوتبال و مخاطبان خود را روایت میکند.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، در ادامه گفتوگو با آرش اسدی را میخوانید.
چطور شد که آرش اسدی تصمیم گرفت بهسمت دنیای گزارشگری فوتبال بیاید؟
حدود یک دهه است که بهصورت رسمی فعالیت رسمی خود را در عرصه گزارشگری فوتبال آغاز کردهام. این مسیر، سفری بود که با عشق و علاقه شروع شد و با توکل به خداوند و حمایت استادان بزرگوارم به ثمر نشست. نقطه عطف این سفر، سال ۱۳۹۵ بود؛ آن زمان، جرقه کار را در سکوهای اینترنتی زدم، اما ورودم به دنیای حرفهای و رسمی، در سال ۱۳۹۶ و با برنامه «میخواهم گزارشگر شوم» در شبکه رادیویی ورزش رقم خورد.
پس با این تعریف آن دوره برایتان حکم دانشگاه را داشت؟
بله، آن دوره برای من حکم دانشگاه عملی را داشت. تحتنظر استاد عزیزم، مرحوم مسعود اسکویی، که یادوخاطرهاش همیشه با ماست و استادان ارجمندم، خسرو والیزاده و منصوریان، طی کردن راه را آموختم. خوشبختانه با استقبال و پذیرش بهعنوان نفر اول، وارد شبکه رادیویی ورزش شدم و از همان سال، خدا را شاکرم که توانستم بهصورت حرفهای و مستمر، اجرای گزارش مسابقات فوتبال را در مدت زمان مشخص آغاز کنم و این افتخار تا به امروز ادامه دارد.
و «از فوتبال چه خبر» مهمترین برنامه ورزشیتان در رادیو است.
دقیقاً. یکی از مهمترین بخشهای زندگی حرفهای من، اجرای برنامه «از فوتبال چه خبر» در رادیو ورزش است. این برنامه کاملاً تخصصی و فوتبالی است و بهصورت یک هفته در میان، هر روز از ساعت 16:00 تا 17:00 تقدیم مخاطبان میشود. مدیریت این یک ساعت پرفشار، مملو از هیجان است، چراکه میدانیم شنوندگان ما با انتظارات بالایی پای گیرندهها نشستهاند؛ انتظاری برای دریافت دقیقترین، بهروزترین و تحلیلیترین اخبار فوتبال ایران و جهان. تعامل مستقیم با مردم ازطریق پیامکها و تماسهای تلفنی، یکی از لذتبخشترین بخشهای کار است. گاهی انتقادی سازنده مطرح میشود و گاهی هم لطف و محبت بیحدوحصری از سوی شنوندگان سرازیر میشود.
جالب اینجاست که زیبایی این تقابل، در همین دوگانگی نهفته است؛ در هر دو طیف طرفداران تیمهای آبی و قرمز، همزمان متهم به طرفداری از تیم مقابل میشوم! این نشان میدهد که در انتقال اخبار، سعیمان بر بیطرفی کامل بوده است، اما در پاسخ به هر دو گروه، یک اصل را با افتخار تکرار میکنم: عشق ما فقط و فقط ایران است و بس.
اگر بخواهید از هیجان لحظه بگویید، از چه گزارشهایی خواهید گفت که در خاطرهها میمانند؟
علاوهبر اجرای برنامههای تحلیلی، گزارش مستقیم مسابقات پرهیجان فوتبال داخلی و اروپایی، همیشه قلب تپنده کار من در رادیو بوده است. گزارشگری فوتبال، یعنی قرار گرفتن در مرکز طوفان هیجان؛ جایی که باید در کسری از ثانیه، موقعیت، احساس و جریان بازی را به بهترین شکل به شنونده منتقل کنی. به جرئت میتوانم بگویم که جذابترین گزارشی که تا به امروز انجام دادهام، شهرآورد(دربی) بزرگ پایتخت سال گذشته در ورزشگاه آزادی بود. آن فضا، آن شور، آن انرژی بیپایان تماشاگران و تلفیق همه اینها با نیاز به انتقال دقیق اتفاقات زمین، فرصتی بود که هر گزارشگری آرزوی آن را دارد. گزارش آن مسابقه، یک جشن تمامعیار برای من بود.
از قرار در تلویزیون هم دستی بر آتش دارید. از برنامه تلویزیونیتان برایمان بگویید.
در کنار رادیو که خانه اصلی من است، حدود سه سالی است که مهمان منازل مردم در ساعات ابتدایی صبح شدهام. با برنامه «سلام تهران» از شبکه تهران، هر روز صبحانه خبری و ورزشی مردم را تأمین میکنم. در این برنامه، دامنه فعالیت من گستردهتر میشود؛ من هم مجری بخش ورزشی هستم، هم بخش خبری را پیش میبرم و هم افتخار گفتوگو با مهمانان ویژه در بخش میزگرد را دارم. این تنوع، بهخصوص بخش گفتوگو، برای من بسیار جذاب است.
اجرای برنامه فوتبالی برایتان با چه تجربه ای همراه است؟
درمجموع اجرای برنامه را، بهویژه اگر رنگوبوی فوتبالی داشته باشد، عاشقانه دوست دارم. دلیل اصلی این علاقه این است که من روزگاری خود، یک شنونده و بیننده حرفهای رادیو و تلویزیون بودم؛ یک تماشاچی دقیق که سؤالات زیادی در ذهنش شکل میگرفت. این تجربه شخصی به من کمک میکند تا دقیقاً بفهمم در لحظه حساس یک بازی یا در جریان یک تحلیل، چه سؤالی ممکن است در ذهن مخاطب نقش ببندد. علاوهبر این، سابقه حرفهای بازی فوتبال در سالهای گذشته، درک من از تاکتیکها، فضاگیریها و فشارهای روحی بازیکنان را بسیار بالا برده و این در زمان گزارش، امتیاز بزرگی محسوب میشود. همیشه سعی میکنم تمام آن سؤالات سربرآورده از ذهن مخاطب حرفهای را از مهمانانم بپرسم.
اگر بخواهید از یک برنامه نام ببرید که جایگاهی ویژه برایتان دارد، کدام را خواهید گفت؟
یکی از برنامههایی که در حافظه کاری من جایگاهی ویژه دارد، «ورزشگاه» شبکه تهران است. آن برنامه فضای خاصی داشت و من عاشق اجرای آن بودم. امیدوارم هرچه زودتر شاهد بازپخش و شروع مجدد این برنامه باشم و مجدداً این افتخار را داشته باشم که اجرای آن را بر عهده بگیرم.
درنهایت، چه در حال گزارش یک بازی پرگل باشم، چه در حال اجرای یک برنامه تحلیلی، یا حتی در حال اجرای یک برنامه صبحگاهی، هدف اصلی من این است که شور و اشتیاق سالم ورزشی را بهدرستی منعکس کنم و لحظهای خاطرهانگیز برای مخاطب بسازم. ممنونم که سالهاست شنونده صدا و بیننده من هستید.
گزارشگر: فاطمه شهرابی