دوازدهم آبانماه، سالروز درگذشت گویندهای خوشصدا و بااحساس و هنرمندی بااخلاق است، گویندهای که بهمدت حدود سه دهه صدای سلیس، مملو از آرامش، عمیق و تاثیرگذار و گاه محزونش ما را مسحور و مجذوب خود میکرد، گوینده کمتر یاد شده تلویزیون، زندهیاد علیاکبر گودرزی طائمه، گویندهای که علیرغم صدای آشنایش نامش کمتر بر زبانها جاری بوده. گویندهای که نحوه بیان و ارائه خاص و منحصربهفردی در گفتار و انتقال احساس داشت.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، علیاکبر گودرزی طائمه در سال 1334 در ملایر متولد شد. در دانشگاه وارد رشته ادبیات دراماتیک شد و مدرک کارشناسی خود را در این رشته اخذ کرد. گودرزی از سال 1364 وارد عرصه گویندگی شد و عمدتا روی روایتگری در مستندها، نریشنها، شعرخوانیها و برنامههای ترکیبی متمرکز بود؛ همچنانکه خاصیت گیرا و گرم و مجذوبکننده صدا و بیانش او را بسیار مناسب این نوع برنامهها و روایتگری میکرد. بهدلیل همین توانایی نیز بود که عباس نباتی، دوبلور و مدیر دوبلاژ پیشکسوت بهعنوان مدیر دوبلاژ کارتون خاطرهانگیز «دوقلوهای افسانهای»، علیاکبر گودرزی را بهعنوان راوی این سریال کارتونی انتخاب کرد تا بینندگان در پایان هر قسمت با صدای جذاب او پیگیر داستان پرفرازونشیب و پرکشمکش دوقلوها و منتظر ادامه آن در قسمت بعد تا هفته آینده باشند.
همچنین بهخاطر این استعداد و توانایی در صداپیشگی و فن بیان فوقالعاده و نیز سواد ادبی بالای گودرزی بود که زندهیاد مهدی علیمحمدی از اساتید پیشکسوت عرصه گویندگی بهعنوان مدیر دوبلاژ مستند سریالی «نویسندگان بزرگ جهان»، او را برای روایت و گویندگی این مستند برگزید.
گودرزی بهعلت شناخت خوب و توانایی در عرصه گویندگی به مدیریت دوبلاژ هم رسید و در برنامه معروف و محبوب «لذت نقاشی» (که باب راس آموزش نقاشی از طبیعت میداد) مدیریت دوبلاژ این مجموعه را بهخوبی انجام داد و ضمنا قبل از انتخاب کیکاووس یاکیده برای دوبله باب راس، خود گودرزی در چند قسمت ابتدایی بهجای باب راس حرف میزد.
علیاکبر گودرزی در پخش اول مجموعه «روشنتر از خاموشی» ساخته حسن فتحی در سال 1382، در نریشن پیش از شروع با صدایی گیرا این مضمون را منتقل میکرد که «در این مجموعه داستانی علاوهبر نگاه مستند و تاریخی، نگاه هنری در داستان زندگی صدرالدین محمد قوام شیرازی (صدرالمتالهین ملاصدرا) و عنصر خیالپردازی در نگاه به گوشههای مبهم و ناپیدای زندگی این فیلسوف نیز به کار رفته، اما سعی شده این پرداختها بهگونهای باشد که معارضهای با مستندات تاریخی عصر صفویه و دوران شاه عباس اول نداشته باشد»؛ گفتاری که بیننده را بیشتر ترغیب به تماشای سریال و پیگیری فرازونشیبهای زندگی و سیر فکری این فیلسوف و نیز اقدامات شاه عباس و وقایع دوران حکومت او میکرد.
علیاکبر گودرزی در طول حدود سه دهه فعالیش بهعنوان گوینده در بسیاری از مستندها همکاری کرد، فیلمهای مستند و مجموعههای علمیگروه دانش مانند مستند حیات وحش «در قلمرو گرگها» و مستندی جغرافیایی در مورد آتشفشانها، مستندهای ادبی مانند مستند «سهراب سپهری» و مستند «نویسندگان بزرگ جهان»، مستند «آوای ایرانی»، مستندهایی با موضوعات ابنیه و فضاهای تاریخی مثل مستندی در مورد باغهای تاریخی در شهرهای تاریخی نظیر شیراز و بسیاری مستندهای دیگر که به صدای سحرانگیز گودرزی مزین شده بودند.
از زندهیاد علیاکبر گودرزی طائمه شعرخوانیهای فراوانی به جای مانده که با صدا و بیان عمیق و تاثیرگذار و منحصربهفردش آنها را جاری میکرد و برخی از آنها هم شعرهای سروده خودش بود، مانند کتاب صوتی «چند چراغ و یک آواز»، آلبومهای شعر «هوا را از من بگیر خندهات را نه» (اثر پابلو نرودا)، «این آخرین شعری است برای او» (اثر پابلو نرودا)، «ایستگاه قطار سانتا ایرنه» (یک آلبوم صوتی شامل 27 شعر از شاعران بزرگ جهان)، «بسیار گوشنواز است».
همچنین مجموعه اشعاری از ایشان به یادگار مانده، نظیر «حکایت پنهان ماه»، «زندگی دورتر بود»، «دریا نام دیگر من است»، «قلبهای کوچک شهر بزرگ»، «من اما هیچکس»، «از اینجا غروب جهان نمایان است»، «کولیها میبافند» و همچنین مقالههایی همچون «از بامداد تا تنهایی»، «شعر ایران، دستهایم آنجاست»، «کلک شعر ایران، چهرههای شعر امروز ایران».
زندهیاد علیاکبر گودرزی طائمه با به یادگار گذاشتن آثاری ارزشمند در گویندگی و شعر و نویسندگی، پس از گذراندن دورهای از بیماری سرانجام در 12 آبان 1395 درگذشت، ولی صدا و هنرش برای ما مانا و جاودان خواهد ماند، روحش شاد و یادش گرامی.